ماده ‌۱ قانون موافقتنامه حمل و نقل دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره

۱ - اصطلاح «مقام صلاحیتدار» به معنی زیر است:
- برای دولت جمهوری اسلامی ایران: وزارت راه و شهرسازی (سازمان بنادر و دریانوردی)؛
- برای دولت جمهوری کره: وزارت اقیانوس ها و شیلات.

۲ - اصطلاح «کشتی هر طرف متعاهد» به معنی کشتیهای تجاری است که در قلمرو هر طرف متعاهد ثبت شده و تحت پرچم ملی آن تردد می‌ نماید. این اصطلاح شامل موارد زیر نمی‌ شود:
الف) کشتیهای جنگی
ب) شناورهای گشت ساحلی و انتظامی
پ) شناورهای ماهیگیری
ت) شناورهای بیمارستانی
ث) شناورهای دولتی مورد استفاده در امور غیر تجاری
ج) شناورهای تحقیقاتی و
چ) شناورهایی که دارای کارکرد عمومی می باشند.

۳ - اصطلاح «شرکت کشتیرانی طرف متعاهد» به معنی شخص حقیقی یا حقوقی یا دیگر نهادی است که در یکی از طرفهای متعاهد براساس قوانین و مقررات لازم ‌الاجرای آن به ثبت رسیده، دارای محل اقامت یا مقر ثبت ‌شده در آن طرف متعاهد می باشد و مجاز به دریانوردی بین‌ المللی است.

۴ - اصطلاح «خدمه» به معنی فردی است که در کشتی‌ هر یک‌ از طرفهای‌ متعاهد به کار گمارده شده و نام وی در فهرست‌ خدمه کشتی درج گردیده و دارای‌ شناسنامه دریانوردی باشد که به‌ گونه پیش‌ بینی‌ شده در ماده (۱۱) این موافقتنامه توسط مرجع صلاحیتدار یک طرف متعاهد صادر و یا به رسمیت شناخته شده است.

۵ - اصطلاح «بندر طرف متعاهد» به معنی محلی از یک طرف متعاهد است که دارای موقعیت و تأسیسات بندری می باشد و بر روی حمل و نقل دریایی بین‌ المللی باز است.

۶ - اصطلاح «مسافر» به معنی‌ فردی است که‌ به‌ موجب قرارداد حمل به وسیله کشتی حمل شود، بدون آن که نام وی در فهرست خدمه کشتی هر یک‌ از طرفهای متعاهد ذکر شده باشد و یا به‌ موجب قرارداد در آن‌ به انجام کاری اشتغال داشته باشد.