ماده ۷ قانون موافقتنامه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا

۱- نرخ‌های مورد اجراء توسط شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد به منظور حمل و نقل به سرزمین طرف متعاهد دیگریا بالعکس در سطح معقولی خواهد بود که با توجه به کلیه عوامل مربوط از جمله هزینه بهره برداری و سود معقول، خصوصیات سرویس و نرخ‌های شرکتهای هواپیمایی دیگر که از مسیر مشابه در تمام یا قسمتی از همان مسیرها، بهره‌برداری می نمایند و شرایط بازار، وضع می ‌گردد.

۲- نرخ‌های موضوع بند(۱) این ماده در صورت امکان بعد از مشورت با شرکتهای هواپیمایی دیگر که از تمام یا بخشی از آن مسیر بهره‌ برداری می نمایند، بین شرکتهای هواپیمایی تعیین شده هر دو طرف متعاهد مورد توافق قرار خواهد گرفت و چنین موافقتی در صورت امکان با استفاده از دستورالعمل مکانیسم تعیین نرخ انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (یاتا) صورت خواهد گرفت یا در صورتی که هر یک از شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد عضو انجمن شرکتهای هواپیمایی نباشند یا هنگامی که هیچ دستورالعمل تعیین نرخ وجود ندارد، شرکتهای هواپیمایی تعیین شده هر دو طرف متعاهد درمورد نرخهای مسیرهای مورد توافق، بین یکدیگر به توافق خواهند رسید.

۳- نرخهای مورد توافق حداقل چهل و پنج (۴۵) روز قبل از تاریخ پیشنهادی برای لازم الاجراء شدن، برای تصویب مقامات هواپیمائی هر دو طرف متعاهد ارائه خواهد شد. در مواقع خاص ممکن است این مدت براساس تصمیم مقامات هواپیمایی، کاهش یابد.

۴- این تصویب ممکن است با صراحت اعلام گردد. اگر هیچ‌یک از مقامات هواپیمایی عدم تصویب خود را در خلال سی (۳۰) روز از تاریخ ارائه نرخها، با صراحت اعلام ننماید براساس بند(۲) این ماده، این نرخها تصویب شده تلقی خواهند شد. درصورتی که مدت تعیین شده برای ارائه نرخها، همانگونه که در بند(۳) ذکر گردیده بود، کاهش یافته باشد، مقامات هواپیمایی ممکن است توافق نمایند مدتی که در خلال آن عدم تصویب باید اعلام گردد، می‌باید کمتر از سی (۳۰) روز باشد.

۵- اگرامکان توافق درمورد نرخی طبق بند(۲) این ماده وجود نداشته باشد، یا اگر در خلال مدت قابل اجراء طبق بند(۴) این ماده، یک طرف متعاهد اعلامیه عدم تصویب نرخ توافق شده براساس مفاد بند(۲) این ماده را ارائه نماید، مقامات هواپیمایی دو طرف متعاهد، بعد از مشورت با مقامات هواپیمایی هرکشور دیگری که نظر آنها مورد قبول می‌باشد، می ‌باید نرخ را براساس توافق مشترک وضع نمایند.

۶- اگرمقامات هواپیمایی نتوانند درمورد نرخی که طبق بند(۳) این ماده به آنها ارائه گردیده، یا درمورد تعیین نرخ براساس بند(۵) این ماده، به توافق برسند، این اختلاف می ‌باید طبق مفاد ماده(۱۶) (حل اختلاف) این موافقتنامه حل و فصل گردد.

۷- نرخ تعیین شده به موجب مفاد این ماده تازمانی که یک نرخ جدید تعیین نشده باشد، به ‌قوت خود باقی خواهد ماند. مع‌هذا نرخ نباید با اتکاء به این بند بیشتر از دوازده (۱۲) ماه بعد از تاریخی که منقضی می شود، به ‌قوت خود باقی بماند.

۸- بدون ایجاد محدودیت در قوانین رقابت و حقوق مصرف ‌کننده برای هر طرف متعاهد، مداخله توسط مقامات هواپیمایی می ‌باید شامل موارد ذیل گردد:
الف - جلوگیری از نرخها یا فعالیتهای غیرمعقول و تبعیض ‌آمیز.
ب - حمایت از مصرف ‌کنندگان در مقابل نرخهایی که براثرسوء استفاده از موقعیت غالب یا فعالیتهای مورد توافق بین شرکتهای هواپیمایی، به‌طور نامعقول بالا یا محدود کننده می باشند.
پ - حمایت از شرکتهای هواپیمایی در مقابل نرخهایی که به ‌طور مصنوعی، به‌ دلیل یارانه‌ها یا حمایتهای مستقیم یا غیرمستقیم دولت، پایین می ‌باشند.