نویست ورود

ماده ۱۱۲ قانون کار

مصوب ۱۳۶۹/۰۸/۲۹ · مجمع تشخیص مصلحت نظام-مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱۲

از لحاظ مقررات این قانون، کارآموز به افراد ذیل اطلاق می‌شود:
الف – کسانی که فقط برای فرا گرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاههای آزاد آموزش می بینند.
ب – افرادی که به موجب قرارداد کارآموزی به منظور فرا گرفتن حرفه ‌ای خاص برای مدت معین که زاید بر سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی توأم با کار اشتغال دارند، مشروط بر آنکه سن آنها از ۱۵ سال کمتر نبوده و از ۱۸ سال تمام بیشتر نباشد.
تبصره ۱: کارآموزان بند الف ممکن است کارگرانی باشند که مطابق توافق کتبی منعقده با کارفرما به مراکز کارآموزی معرفی می‌ شوند و یا داوطلبانی باشند که شاغل نیستند و راساً به مراکز کارآموزی مراجعه می‌ نمایند.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸): دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دورة کارآموزی داوطلبان مذکور در بند «ب» با پیشنهاد شورایعالی کار، به تصویب وزیر تعـاون، کار و رفاه اجتماعی می‌رسد.
اصلاحیه‌ها (۱)
  1. اصلاحی · ۱۳۹۰/۰۴/۰۸ · تبصره ۲
    متن پیشین:
    تبصره ۲- دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دورۀ کارآموزی داوطلبان مذکور در بند «ب» با پیشنهاد شورایعالی کار، به تصویب وزیر کار و اموراجتماعی می ‌رسد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir