نویست ورود

ماده ۱۸ قانون موافقتنامه تجارت ترجیحی بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری مردمی بنگلادش

مصوب ۱۳۸۷/۱۱/۰۸ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۸

حل و فصل اختلافات
۱- هر اختلافی که از تفسیر و/ یا اجراء این موافقتنامه ناشی گردد، باید در وهله نخست ازطریق مشورتهای دو جانبه به صورت دوستانه حل وفصل گردد.
۲- درصورتی که اختلاف مورد نظر به طور دوستانه ظرف نود روز از آغاز مشورتها حل و فصل نگردد، هر یک از طرفهای متعاهد می تواند بر اساس قوانین و مقررات خود آن را به یک هیأت داوری متشکل از نماینده ای از طرف هر یک از طرفهای متعاهد و شخص غیرتبعه طرفهای متعاهد که از طریق توافق میان نمایندگان مزبور انتخاب خواهد شد ارجاع دهد.
۳- هیأت داوری وظیفه تعیین آئین دادرسی خود را برعهده دارد.
۴- طرفهای متعاهد باید با هیأت داوری جهت بررسی و حل و فصل مسأله مساعدت کامل نمایند.
۵- طرفهای متعاهد مکلفند اقداماتی را که جهت اجراء تصمیمات هیأت داوری لازم باشد، اتخاذ نمایند. در صورت عدم اجراء تصمیمات به وسیله هر یک از طرفهای متعاهد، طرف متعاهد دیگر مجاز خواهد بود رفتار ترجیحی معادل را پس بگیرد.
۶- کلیه هزینه های مربوط به فرآیند داوری بالمناصفه توسط طرفهای متعاهد تأمین خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir