ماده ۲
تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
۱- «تعرفه» یعنی حقوق گمرکی مذکور در جداول ملی طرفهای متعاهد؛
۲- «شبه تعرفه» یعنی هر گونه هزینه و عوارض مرزی غیر از تعرفه، با اثری شبیه تعرفه که بر معاملات تجاری خارجی و صرفاً بر واردات اعمال می شود. در عین حال مالیاتهای غیرمستقیم و عوارضی که به همان ترتیب بر محصولات داخلی مشابه وضع می شوند، شبه تعرفه نیستند. هزینه های ورودی مربوط به خدمات خاص ارائه شده نیز اقدام شبه تعرفه ای محسوب نخواهد شد.
۳- «مانع غیرتعرفه ای» یعنی هر اقدام، مقرره یا رویه ای غیر از تعرفه وشبه تعرفه که اثرش محدود کردن واردات یا ایجاد اختلالی قابل توجه در تجارت بین طرفهای متعاهد باشد.
۴- «محصول» یعنی هر نوع محصولی از جمله محصولات صنعتی و کالاها در اشکال خام، نیمه فرآوری شده و فرآوری شده آن.
۵- «رفتار ترجیحی» یعنی هرنوع امتیاز یا مزیت اعطاءشده به موجب این موافقتنامه توسط یک طرف متعاهد از طریق کاهش تعرفه ها در مورد تبادل کالا.
۶- «کارگروه» یعنی کارگروه مشترک موضوع ماده (۱۶) این موافقتنامه.
۷- «آسیب جدی» یعنی خسارت عمده به تولید کنندگان داخلی محصولات مشابه یا همگن به علت افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، در حالاتی که موجب زیانهای قابل توجهی از نظر در آمد، تولید یا اشتغال شود که در کوتاه مدت غیر قابل تحمل باشد. بررسی میزان تأثیر بر صنعت داخلی مربوطه، همچنین باید شامل ارزیابی سایرعوامل وشاخصهای اقتصادی مرتبطی باشد که بر وضعیت صنعت داخلی آن محصول تأثیر گذارد.
۸- «تهدید آسیب جدی» یعنی موقعیتی که در آن افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، آن چنان ماهیتی دارد که موجب آسیب جدی به محصولات داخلی می گردد و آسیب مزبور اگر چه هنوز ایجاد نشده، آشکارا قریب الوقوع است. تعیین وجود تهدید آسیب جدی باید به جای ادعاء، حدس وگمان یا احتمالات ضعیف یا فرضی صرف، بر واقعیات مبتنی باشد.
۹- «اوضاع و احوال بحرانی» یعنی ایجاد موقعیتی استثنائی که در آن واردات بسیار زیاد مشمول رفتار ترجیحی، موجب ایجاد آن گونه آسیب جدی یا تهدید آسیب جدی می گردد که جبران آن دشوار بوده و اقدامی عاجل را می طلبد.
۱۰- «قیمت شکنی» یعنی وارد کردن محصول به جریان داد و ستد طرف متعاهد دیگر به ارزش کمتر از ارزش عادی آن که عبارت است از قیمت قابل مقایسه درجریان معمولی تجارت برای محصول مشابهی که جهت مصرف در کشور صادر کننده در نظر گرفته شده است، یا در صورت فقدان این قیمت داخلی عبارت است از بالاترین قیمت قابل مقایسه برای محصول مشابه جهت صدور به هر کشور ثالثی در جریان عادی تجارت یا هزینه تولید محصول در کشور مبدأ به علاوه مبلغ معقولی برای هزینه فروش و سود.
۱۱- «حاشیه ترجیح» یعنی درصدی از تعرفه که بر مبنای آن تعرفه واردات از یک طرف متعاهد به طرف دیگر در نتیجه رفتار ترجیحی کاهش داده می شود.
از نظر این موافقتنامه:
۱- «تعرفه» یعنی حقوق گمرکی مذکور در جداول ملی طرفهای متعاهد؛
۲- «شبه تعرفه» یعنی هر گونه هزینه و عوارض مرزی غیر از تعرفه، با اثری شبیه تعرفه که بر معاملات تجاری خارجی و صرفاً بر واردات اعمال می شود. در عین حال مالیاتهای غیرمستقیم و عوارضی که به همان ترتیب بر محصولات داخلی مشابه وضع می شوند، شبه تعرفه نیستند. هزینه های ورودی مربوط به خدمات خاص ارائه شده نیز اقدام شبه تعرفه ای محسوب نخواهد شد.
۳- «مانع غیرتعرفه ای» یعنی هر اقدام، مقرره یا رویه ای غیر از تعرفه وشبه تعرفه که اثرش محدود کردن واردات یا ایجاد اختلالی قابل توجه در تجارت بین طرفهای متعاهد باشد.
۴- «محصول» یعنی هر نوع محصولی از جمله محصولات صنعتی و کالاها در اشکال خام، نیمه فرآوری شده و فرآوری شده آن.
۵- «رفتار ترجیحی» یعنی هرنوع امتیاز یا مزیت اعطاءشده به موجب این موافقتنامه توسط یک طرف متعاهد از طریق کاهش تعرفه ها در مورد تبادل کالا.
۶- «کارگروه» یعنی کارگروه مشترک موضوع ماده (۱۶) این موافقتنامه.
۷- «آسیب جدی» یعنی خسارت عمده به تولید کنندگان داخلی محصولات مشابه یا همگن به علت افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، در حالاتی که موجب زیانهای قابل توجهی از نظر در آمد، تولید یا اشتغال شود که در کوتاه مدت غیر قابل تحمل باشد. بررسی میزان تأثیر بر صنعت داخلی مربوطه، همچنین باید شامل ارزیابی سایرعوامل وشاخصهای اقتصادی مرتبطی باشد که بر وضعیت صنعت داخلی آن محصول تأثیر گذارد.
۸- «تهدید آسیب جدی» یعنی موقعیتی که در آن افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، آن چنان ماهیتی دارد که موجب آسیب جدی به محصولات داخلی می گردد و آسیب مزبور اگر چه هنوز ایجاد نشده، آشکارا قریب الوقوع است. تعیین وجود تهدید آسیب جدی باید به جای ادعاء، حدس وگمان یا احتمالات ضعیف یا فرضی صرف، بر واقعیات مبتنی باشد.
۹- «اوضاع و احوال بحرانی» یعنی ایجاد موقعیتی استثنائی که در آن واردات بسیار زیاد مشمول رفتار ترجیحی، موجب ایجاد آن گونه آسیب جدی یا تهدید آسیب جدی می گردد که جبران آن دشوار بوده و اقدامی عاجل را می طلبد.
۱۰- «قیمت شکنی» یعنی وارد کردن محصول به جریان داد و ستد طرف متعاهد دیگر به ارزش کمتر از ارزش عادی آن که عبارت است از قیمت قابل مقایسه درجریان معمولی تجارت برای محصول مشابهی که جهت مصرف در کشور صادر کننده در نظر گرفته شده است، یا در صورت فقدان این قیمت داخلی عبارت است از بالاترین قیمت قابل مقایسه برای محصول مشابه جهت صدور به هر کشور ثالثی در جریان عادی تجارت یا هزینه تولید محصول در کشور مبدأ به علاوه مبلغ معقولی برای هزینه فروش و سود.
۱۱- «حاشیه ترجیح» یعنی درصدی از تعرفه که بر مبنای آن تعرفه واردات از یک طرف متعاهد به طرف دیگر در نتیجه رفتار ترجیحی کاهش داده می شود.