ماده ۱۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی زیر آب

۱- هیچ‌گونه مجوزی برای فعالیتهای معطوف به میراث فرهنگی زیرآب که در منطقه قرار داشته باشد جز طبق مفاد این ماده داده نخواهد شد.

۲- مدیرکل از تمامی کشورهای عضوی که به موجب، بند(۴) ماده (۱۱) اظهار علاقه کرده‌اند دعوت خواهد نمود تا درمورد بهترین روش حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب مشورت نمایند و یکی از کشورهای عضو را به عنوان «کشور هماهنگ‌کننده» جهت هماهنگ‌نمودن مشاوره‌های مزبور انتخاب نمایند. مدیرکل از مرجع بین‌المللی بستر دریاها نیز دعوت خواهد نمود تا در چنین مشاوره‌هایی شرکت نماید.

۳- تمامی کشورهای عضو تمامی اقدامات عملی را که طبق این کنوانسیون باشد درصورت نیاز پیش از مشاوره‌ها اتخاذ خواهند نمود تا از هرگونه خطر قریب‌الوقوع درمورد میراث فرهنگی زیرآب که ناشی از فعالیتهای بشری یا عوامل دیگر از قبیل غارت باشد جلوگیری نمایند.

۴- کشور هماهنگ‌کننده:
الف) اقدامات حفاظتی مورد توافق کشورهای مشاوره‌دهنده که شامل کشور هماهنگ‌کننده نیز می‌باشد را اتخاذ خواهد نمود مگر این‌که کشورهای مشاوره‌دهنده که شامل کشور هماهنگ کننده نیز می‌باشد توافق نمایند که کشور عضو دیگری آن اقدامات را اتخاذ نماید؛ و
ب) تمامی مجوزهای لازم برای چنین اقدامات توافق‌شده‌ای را طبق این کنوانسیون صادر خواهد نمود مگر آن‌که کشورهای مشاوره‌ دهنده که شامل کشور هماهنگ‌کننده نیز می‌باشد، کشور عضو دیگری این مجوزها را صادر نماید.

۵ - کشور هماهنگ کننده می‌تواند هرگونه تحقیقات لازم اولیه را در رابطه با میراث فرهنگی زیرآب انجام دهد و تمامی مجوزهای لازم را برای این کار صادر و مدیرکل را بدون درنگ از نتیجه این تحقیقات آگاه خواهد نمود که مدیرکل نیز به نوبه خود این اطلاعات را به اطلاع سایر کشورهای عضو خواهد رساند.

۶ - کشور هماهنگ‌کننده هنگام هماهنگ‌نمودن مشاوره‌ها، انجام اقدامات، انجام تحقیقات اولیه و یا صدور مجوزها بر اساس این ماده، به‌طورکلی به نفع بشریت به نیابت از تمامی کشورهای عضو، اقدام خواهد نمود. باید به حقوق ترجیحی کشورهایی که دارای خاستگاه فرهنگی، تاریخی یا باستان‌شناسی در رابطه با میراث فرهنگی زیرآب مربوط می‌باشند توجه خاصی مبذول شود.

۷- هیچ کشور عضوی، فعالیتهایی را که معطوف به کشتیها و هواپیمای کشوری در منطقه باشند بدون رضایت کشور صاحب پرچم تقبل یا تجویز نخواهد نمود.