ماده ۱
تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
از نظر این موافقتنامه:
الف - اصطلاح«کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ شانزدهم آذرماه ۱۳۲۳ هجری شمسی برابر با هفتم دسامبر ۱۹۴۴ میلادی در شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده (۹۴) آن تصویب شده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء گردیده و نیز ضمائم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ماده(۹۰) آن به تصویب رسیده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء شده است ، خواهد بود.
ب – اصطلاح«مقامات هواپیمایی» درمورد جمهوری اسلامی ایران به «سازمان هواپیمایی کشوری» و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد و در مورد سوئیس به اداره فدرال هواپیمایی کشوری یا هر شخص یا مقامی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن مقام باشد، اطلاق می‌گردد.
پ – اصطلاح«شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمایی اطلاق می‌شود که یک طرف متعاهد به موجب ماده(۳) این موافقتنامه جهت بهره‌برداری از سرویسهای هوایی مورد توافق تعیین کرده است.
ت - اصطلاح«ظرفیت» در مورد یک هواپیما به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح« ظرفیت» در مورد«سرویس مورد توافق» به حاصل ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.
ث - اصطلاح«سرزمین» در مورد یک کشور دارای همان معنی است که در ماده(۲) کنوانسیون برای آن ذکر شده است.
ج – اصطلاحات«سرویس هوایی» ،«سرویس هوایی بین‌المللی» ،«شرکت هواپیمائی» و «توقف به منظورهای غیرحمل و نقل» دارای همان معانی است که در ماده (۹۶) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
چ - اصطلاح«نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر،بارهمراه و غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگی‌ها و سایر خدمات جنبی به استثناء دستمزدها و شرایط حمل پست، می‌باشد.