سیاست های کلی تأمین اجتماعی

ایجاد رفاه عمومی، بر طرف ساختن فقر و محرومیت، حمایت از اقشار و گروههای هدف خدمات اجتماعی از جمله بی ‌سرپرستان، از کارافتادگان، معلولان و سالمندان و آنچه از اهداف رفاه و تأمین اجتماعی که در اصول ۳، ۲۱، ۲۸، ۲۹، ۳۱ و ۴۳ قانون اساسی آمده است، اقتضاء می ‌کند نظامی کارآمد، توانمندساز، عدالت ‌بنیان، کرامت ‌بخش و جامع برای تأمین اجتماعی همگان که برگرفته از الگوهای اسلامی - ایرانی و مبتنی بر نظام اداری کارآمد، حذف تشکیلات غیرضرور و رفع تبعیض ‌های ناروا و بهره‌ گیری از مشارکت ‌های مردمی باشد، طراحی و اجرا شود و ترتیبات زیر در آن رعایت گردد:

۱ ـ استقرار نظام تأمین اجتماعی به صورت جامع، یکپارچه، شفاف، کارآمد، فراگیر و چندلایه.

۲ ـ ایجاد یک ساز و کار تخصصی و فرابخشی به منظور حفظ انتظام و انسجام امور مربوط، لایه‌ بندی و سطح ‌بندی خدمات، ایجاد وحدت رویه، اعمال نظارت راهبردی در تکوین و فعالیت سازمان‌ ها و صندوق‌ ها و نهادهای فعال در قلمروهای امدادی، حمایتی و بیمه ‌ای و شکل‌ دهی پایگاه اطلاعات، با رعایت ملاحظات امنیتی مربوط به نیروهای مسلح و دستگاه‌ های امنیتی کشور.

۳ ـ پایبندی به حقوق و رعایت تعهدات بین نسلی و عدم تحمیل طرح‌ های فاقد تضمین مالی بین نسلی، تأمین منابع پایدار، رعایت محاسبات بیمه ‌ای و تعادل بین منافع و مصارف و حقظ و ارتقاء ارزش ذخایر سازمان ‌ها و صندوق‌ های بیمه ‌گر اجتماعی به عنوان اموال متعلّق حق مردم با تأکید بر امانت ‌داری، امنیت، سودآوری و شفافیت با ایجاد ساز و کار لازم.

۴ ـ اصلاح قوانین، ساختارها و تشکیلات سازمان‌ ها و صندوق‌ های بیمه ‌گر اجتماعی در جهت تأمین عدالت و یکسان‌ سازی قواعد و مقررات بیمه ‌ای و جلوگیری از ایجاد و انباشت بدهی‌ های دولت و رعایت قواعد بیمه ‌ای و تأمین بار مالی تضمین شده و بین نسلی.

۵ ـ لایه‌ بندی امور امدادی، حمایتی و سطح‌ بندی خدمات با رویکرد فعال دولت بر اساس وسع و استحقاق، به ترتیب ذیل:
ـ امور امدادی از محل پوشش بیمه‌ ای، مشارکت‌ های مردمی و مساعدت دولت.
ـ امور حمایتی با هدف رفع فقر و آسیب اجتماعی و تضمین سطح پایه خدمات از محل منابع دولتی، عمومی و مردمی.
ـ امور بیمه پایه برای آحاد جامعه متناسب با وضع آنان از محل حق بیمه سهم بیمه‌ شدگان، کارفرمایان و دولت.
ـ امور بیمه‌ های مازاد و تکمیلی از محل مشارکت بیمه‌ شدگان و کارفرمایان با مشوق‌ های مالیاتی و پشتیبانی حقوقی دولت در فضای رقابتی.
ـ حفظ قدرت خرید اقشار ضعیف جامعه از طریق متناسب‌ سازی مزد شاغلین، مستمری بازنشستگان و مقرری بیکاران.
ـ اعمال رویکرد مناسب برای زدودن جلوه‌ های آشکار فقر و آسیب اجتماعی از محلات کم‌ برخوردار شهری و مناطق روستایی و عشایری.

۶ ـ بسط و تأمین عدالت اجتماعی، کاهش فاصله طبقاتی با هدفمندسازی یارانه ‌ها، دسترسی آحاد جامعه به خدمات تأمین اجتماعی، توانمندسازی، کارآفرینی، و رفع تبعیض‌ های ناروا در بهره‌ مندی از منابع عمومی.

۷ ـ استقرار نظام ملی احسان و نیکوکاری و ایجاد پیوند میان ظرفیت ‌های مردمی و دستگاه‌ های موظف.

۸ ـ ارائه خدمات لازم به منظور تحکیم نهاد خانواده و فرزندآوری.

۹ ـ الزام به تهیه پیوست تأمین اجتماعی برای طرح‌ ها و برنامه‌ های کلان کشور.