ماده ۲ ‌قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری‌اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلواک

۱ - هر طرف متعاهد حقوق مطروحه در این موافقتنامه را جهت انجام سرویسهای‌هوائی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر به‌شرح زیر به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید:
الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر،
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل و نقل، و
ج - توقف در سرزمین مذکور در نقاطی که برای آن مسیر در جدول مسیر پیوست‌ موافقتنامه حاضر مشخص گردیده است به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بار و پست در‌حمل و نقل بین‌المللی.

۲ - حق آزادی پنجم تنها براساس موافقت مقامات هواپیمائی طرفهای متعاهد‌اعطاء خواهد شد.

۳ - هیچ یک از مفاد این موافقتنامه به نحوی تلقی نخواهد شد که شرکت‌هواپیمائی یک طرف متعاهد محق باشد در سرزمین طرف متعاهد دیگر در قبال مزد یا ‌کرایه مسافر، بار و پست به مقصد نقطه دیگری در سرزمین طرف متعاهد دیگر حمل کند.

۴ - در مناطق جنگی یا تحت اشغال نظامی یا در مناطقی که بدین طریق تحت تأثیر ‌قرار گرفته‌اند انجام این قبیل سرویسها منوط به تصویب مقامات ذی ‌صلاح مربوطه خواهد‌بود.