نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه

مصوب ۱۳۸۰/۱۰/۰۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف :
‌از نظر این موافقتنامه اصطلاحات زیر دارای معانی مندرج در زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارائی و به ویژه (‌اما نه منحصراً) موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد‌در قلمرو و برابر قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر (‌که از این پس طرف متعاهد سرمایه‌پذیر خوانده می‌شود) به کار گرفته می‌شود:
‌ الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها،
ب - سهام، سهم‌الشرکه، یا هر نوع مشارکت در شرکتها،
پ - عوایدی که مجدداً سرمایه‌گذاری شوند، حق نسبت به پول یا هر عملیات مربوط به یک سرمایه‌گذاری که دارای ارزش اقتصادی باشد،
ت - حقوق مالکیت صنعتی و معنوی از قبیل حق اختراع، نمونه‌های کاربردی، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و حسن‌شهرت تجاری،
ث - حق اکتشاف، ا ستخراج و بهره‌برداری از منابع طبیعی.
۲ - اصطلاح سرمایه‌گذار از نظر هر طرف متعاهد عبارت از اشخاص زیر است که در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری می‌کنند:
‌ الف - اشخاص حقیقی که برابر قوانین همان طرف متعاهد، اتباع آن طرف متعاهد به شمار می‌آیند.
ب - شرکتها، مؤسسات یا انجمنهای تجاری که به موجب قوانین جاری هر یک از طرفها تشکیل و تأسیس شده باشند و مراکز اداره، مقر و فعالیتهای‌اقتصادی حقیقی آنها در قلمرو همان طرف قرار داشته باشند مشروط بر این‌که توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد سرمایه‌پذیر مورد تأیید قرار‌گیرند.
۳ - اصطلاح «‌عواید» به معنی وجوهی است که از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد از جمله سود، سود سهام، حق‌الامتیاز و کارمزد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir