نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلواک

مصوب ۱۳۹۵/۰۸/۲۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
۱- اصطلاح «شرکت» به معنی هر موجودیت انتفاعی تأسیس ‌شده یا سازماندهی‌ شده به موجب قانون حاکم طرفهای متعاهد می‌ باشد، اعم از اینکه مالکیت یا کنترل آن خصوصی یا دولتی باشد، از جمله بنگاه اقتصادی، مشارکت، مالکیت انحصاری، انجمن، شرکت سهامی از جمله شرکت مشترک، یا سازمانی مشابه، و شعبه یا دفتر نمایندگی هر موجودیت مزبور
۲- اصطلاح «سرمایه‌ گذاری» به معنی موارد زیر است:
الف) سهام، سهم‌ الشرکه و دیگر اقسام مشارکت سهمی در یک شرکت؛
ب) اوراق بهادار، اوراق قرضه، وامها و سایر اقسام اسناد بدهیها در یک‌ شرکت؛
پ) اموال عینی، از جمله اموال غیرمنقول، و اموال دینی، از جمله حقوقی مانند اجاره، رهن، حق حبس و وثیقه بر اموال غیرمنقول؛
ت) حقوق اعطا شده به موجب قانون نظیر مجوزها و پروانه ها؛
ث) حقوق مالکیت معنوی؛ و
ج) سازمان تحقیق و توسعه غیرانتفاعی؛
مشروط بر اینکه:
الف) سرمایه‌ گذاری طبق قوانین دولت میزبان و با حسن نیت انجام و نگهداری شود؛
ب) سرمایه ‌گذار مالکیت مستقیم یا کنترل مستقیم سرمایه‌ گذاری را داشته باشد؛
پ) سرمایه‌ گذاری مشخصات زیر را دارا باشد (مشمول سازمان ‌های تحقیق و توسعه غیرانتفاعی نمی شود):
۱- تعهد سرمایه یا سایر منابع؛
۲- پیش ‌بینی سود متعارف؛
۳- پذیرش خطر (ریسک)؛
۴- مدت زمان متعارف؛
۵- کمک مؤثر به اقتصاد دولت میزبان.
ت) در مورد شرکت و سازمان تحقیق و توسعه غیرانتفاعی، حضور فیزیکی قابل ملاحظه سرمایه‌ گذاری در قلمرو دولت میزبان وجود داشته باشد؛ و
ث) سرمایه‌ گذار از طریق سرمایه‌ گذاری خود فعالیت ‌های اساسی کسب و کار را در قلمرو دولت میزبان یا در خصوص سازمان‌ های تحقیق و توسعه غیرانتفاعی، فعالیت اساسی در زمینه تحقیق و توسعه انجام دهد.
«حضور فیزیکی قابل ملاحظه» برای مثال شامل دفاتر فروش بدون سایر امکانات اجرائی، کسب و کارهای مبتنی بر صندوق پستی، کسب کارهای اینترنتی یا سایر اقسام کسب و کار بدون حضور فیزیکی یا با حضور فیزیکی محدود در قلمرو دولت میزبان نمی ‌گردد.
علی‌ رغم موارد فوق، برای اجتناب از هرگونه تردید، سرمایه‌ گذاری شامل موارد زیر نمی شود:
الف) سرقفلی یا سهم بازار؛
ب) سرمایه‌ گذاری در دارایی اسنادی، که سهامداری به میران ده ‌درصد (۱۰ ٪) یا کمتر باشد؛
پ) ادعای نسبت به پول که صرفاً ناشی از قراردادهای تجاری برای فروش کالا یا خدمات از قلمرو یک طرف متعاهد به قلمرو یک کشور دیگر یا شرکت یک دولت یا بالعکس باشد؛
ت) قراردادهای بیع سلف، تهاتر، جابجایی، حق خرید، و قراردادهای تبعی مربوط به اموال؛
ث) دارایی ‌های بکار برده شده برای مقاصد غیرمرتبط با کسب و کار، به جز دارایی‌ های سازمان‌ های غیرانتفاعی تحقیق و توسعه؛
ج) صندوق ها؛
چ) وامها و اوراق بهادار زیر:
۱- وامها و اوراق قرضه ‌ای که تاریخ سررسید اولیه آنها کمتر از سه ‌سال باشد؛
۲- وام یا اوراق قرضه صادرشده توسط یک مؤسسه مالی که توسط طرف متعاهدی که مؤسسه مالی در قلمرو آن قراردارد به عنوان سرمایه تحت ‌نظارت تلقی نشود؛
۳- تعمیم اعتبار در رابطه با یک معامله تجاری مانند تأمین مالی تجاری
به‌ علاوه اصطلاح سرمایه‌ گذاری همچنین به معنی سرمایه‌ گذاری مجدد (سرمایه‌ گذاری عواید حاصل از سرمایه‌ گذاری اولیه) و تغییر در شکل سرمایه‌ گذاری (تغییر در شکلی که دارایی ‌ها سرمایه‌ گذاری می شوند)، مشروط به اینکه سرمایه‌ گذاری جدید منطبق با شاخصهای فوق‌الذکر باشد و در صورت لزوم، توسط مقام مسؤول دولت میزبان به تصویب رسیده باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir