ماده واحده
به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود یادداشت تفاهم در زمینه کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر برای منطقه اقیانوس هند را بپذیرد و اسناد مربوط را تسلیم نماید.
گزارش نقائصی که کاملاً اصلاح نشده یا به طور موقت رمیم شده‌اند به موجب یادداشت تفاهم در زمینه کنترل بازرسی کشتی‌ها در منطقه اقیانوس‌هند یادداشت تفاهم در زمینه کنترل و بازرسی کشتی‌ها در اقیانوس هند
MEMORANDUM OF UNDERSTANDING ON PORT STATE
THE INDIAN OCEAN REGION
بسم‌الله الرحمن الرحیم
یادداشت تفاهم در زمینه کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر برای منطقه اقیانوس هند
سازمانهای دریایی(۱ ) اتیوپی، اریتره، استرالیا، آفریقای جنوبی، ایران، بنگلادش، تانزانیا، جیبوتی، سریلانکا، سودان، سیشل، عمان، کنیا، مالدیو، موریس، موزامبیک، میانمار، هند و یمن که از این پس «سازمانها» نامیده می‌شوند، با درک ضرورت افزایش ایمنی دریایی و حفاظت از محیط زیست دریایی و اهمیت بهبود شرایط کار و زندگی در کشتی‌ها، با درک و تحسین پیشرفتهای حاصله در زمینه‌های فوق به ویژه توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) و سازمان جهانی کار (ILO) و با توجه ویژه به قطعنامه (۱۷)۶۸۲ الف سازمان بین‌المللی دریانوردی در خصوص همکاریهای منطقه‌ای در کنترل کشتی‌ها و تخلیه مواد از کشتی‌ها، با توجه به این که مسؤولیت اصلی اجرای مؤثر استانداردهای مندرج در اسناد بین‌المللی بر عهدة سازمانهای کشوری است که کشتی، مجاز به برافراشتن‌پرچم آن می‌باشد؛ با این وجود با تشخیص این که اقدام مؤثر کشورهای صاحب بندر برای پیشگیری از فعالیت کشتی‌های غیراستاندارد ضروری است؛همچنین با تشخیص ضرورت جلوگیری از رقابت ناسالم بین بنادر؛ و با اعتقاد به ضرورت ایجاد نظام پیشرفته و هماهنگ نظارت کشور صاحب بندر و تحکیم همکاری و تبادل اطلاعات برای منظورهای یاد شده؛ در زمینه مسائل زیر به توافق رسیدند:
MEMORANDUM OF UNDERSTANDING ON PORT STATE
THE INDIAN OCEAN REGION
بسم‌الله الرحمن الرحیم
یادداشت تفاهم در زمینه کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر برای منطقه اقیانوس هند
سازمانهای دریایی(۱ ) اتیوپی، اریتره، استرالیا، آفریقای جنوبی، ایران، بنگلادش، تانزانیا، جیبوتی، سریلانکا، سودان، سیشل، عمان، کنیا، مالدیو، موریس، موزامبیک، میانمار، هند و یمن که از این پس «سازمانها» نامیده می‌شوند، با درک ضرورت افزایش ایمنی دریایی و حفاظت از محیط زیست دریایی و اهمیت بهبود شرایط کار و زندگی در کشتی‌ها، با درک و تحسین پیشرفتهای حاصله در زمینه‌های فوق به ویژه توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) و سازمان جهانی کار (ILO) و با توجه ویژه به قطعنامه (۱۷)۶۸۲ الف سازمان بین‌المللی دریانوردی در خصوص همکاریهای منطقه‌ای در کنترل کشتی‌ها و تخلیه مواد از کشتی‌ها، با توجه به این که مسؤولیت اصلی اجرای مؤثر استانداردهای مندرج در اسناد بین‌المللی بر عهدة سازمانهای کشوری است که کشتی، مجاز به برافراشتن‌پرچم آن می‌باشد؛ با این وجود با تشخیص این که اقدام مؤثر کشورهای صاحب بندر برای پیشگیری از فعالیت کشتی‌های غیراستاندارد ضروری است؛همچنین با تشخیص ضرورت جلوگیری از رقابت ناسالم بین بنادر؛ و با اعتقاد به ضرورت ایجاد نظام پیشرفته و هماهنگ نظارت کشور صاحب بندر و تحکیم همکاری و تبادل اطلاعات برای منظورهای یاد شده؛ در زمینه مسائل زیر به توافق رسیدند:
۱- سازمانهای دریایی ، سازمانهای اجرایی دریایی ملی هستند که برای اجرای این یادداشت تفاهم تعیین شده اند ( به پیوست ۱ رجوع کنید).
بخش ۱ - تعهدات :
۱-۱ - هر سازمان، مفاد این یادداشت تفاهم و پیوستهای آن را که بخش لاینفک این یادداشت تفاهم است، اجراء و کلیه اقدامات لازم را برای تصویب و‌یا الحاق به کلیه اسناد مربوط به اهداف این یادداشت تفاهم انجام خواهد داد.
۱-۲ - هر سازمان، نظام کارآمدی را برای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر ایجاد خواهد کرد تا از مطابقت کشتی‌های تجاری خارجی وارد شده به بنادر آن کشور، با استانداردهای مقرر در اسناد مربوط تعریف شده در بخش (۲) بدون هیچ تمایزی بین پرچمها اطمینان حاصل کند.
۳-۱ - مجموع بازرسی‌های سالانه هر سازمان طی مدت سه سال پس از نافذ شدن این یادداشت تفاهم حداقل ده درصد (۱۰%) تعداد تخمینی کشتی‌های تجاری خارجی که از این به بعد به آنها «کشتی‌ها» اطلاق می‌شود و در دوره دوازده ماه اخیر وارد بنادر آن کشور شده‌اند، خواهد بود. کار‌گروهی که به موجب بخش (۱-۷) تشکیل شده بر کل فعالیت بازرسی انجام شده و میزان کارآیی آن را در سراسر منطقه نظارت خواهد کرد. کار گروه‌همچنین براساس تجربیات و پیشرفتهای حاصله در زمینة اجرای مفاد یادداشت تفاهم، میزان بازرسی‌های مورد نظر را تعدیل خواهد کرد.
۴-۱- هر سازمان در جهت پیشبرد اهداف این یادداشت تفاهم، با سازمانهای دیگر مشاوره، مبادلة اطلاعات و همکاری خواهد کرد.
۱-۱ - هر سازمان، مفاد این یادداشت تفاهم و پیوستهای آن را که بخش لاینفک این یادداشت تفاهم است، اجراء و کلیه اقدامات لازم را برای تصویب و‌یا الحاق به کلیه اسناد مربوط به اهداف این یادداشت تفاهم انجام خواهد داد.
۱-۲ - هر سازمان، نظام کارآمدی را برای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر ایجاد خواهد کرد تا از مطابقت کشتی‌های تجاری خارجی وارد شده به بنادر آن کشور، با استانداردهای مقرر در اسناد مربوط تعریف شده در بخش (۲) بدون هیچ تمایزی بین پرچمها اطمینان حاصل کند.
۳-۱ - مجموع بازرسی‌های سالانه هر سازمان طی مدت سه سال پس از نافذ شدن این یادداشت تفاهم حداقل ده درصد (۱۰%) تعداد تخمینی کشتی‌های تجاری خارجی که از این به بعد به آنها «کشتی‌ها» اطلاق می‌شود و در دوره دوازده ماه اخیر وارد بنادر آن کشور شده‌اند، خواهد بود. کار‌گروهی که به موجب بخش (۱-۷) تشکیل شده بر کل فعالیت بازرسی انجام شده و میزان کارآیی آن را در سراسر منطقه نظارت خواهد کرد. کار گروه‌همچنین براساس تجربیات و پیشرفتهای حاصله در زمینة اجرای مفاد یادداشت تفاهم، میزان بازرسی‌های مورد نظر را تعدیل خواهد کرد.
۴-۱- هر سازمان در جهت پیشبرد اهداف این یادداشت تفاهم، با سازمانهای دیگر مشاوره، مبادلة اطلاعات و همکاری خواهد کرد.
بخش ۲ - اسناد مربوط :
۱-۲ - از نظر این یادداشت تفاهم، «اسناد مربوط» عبارتند از:
- کنوانسیون بین‌المللی خط بارگیری، ۱۹۶۶ میلادی (۱۳۴۵ هجری شمسی)
- کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ میلادی (۱۳۵۳ هجری شمسی) (سولاس ۷۴)
- پروتکل ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷ هجری شمسی) کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ میلادی (۱۳۵۳ هجری شمسی)
- کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی توسط کشتی‌ها، ۱۹۷۳ میلادی (۱۳۵۲ هجری شمسی) و پروتکل اصلاحی آن ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷هجری شمسی) (مارپل۷۸/۷۳)؛
- کنوانسیون بین‌المللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷ هجری شمسی)؛
- کنوانسیون مقررات بین‌المللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ هجری شمسی)،
- کنوانسیون بین‌المللی اندازه گیری ظرفیت کشتی‌ها، ۱۹۶۹ میلادی (۱۳۴۹ هجری شمسی)؛
- کنوانسیون کشتیرانی تجاری (حداقل استانداردها)، ۱۹۷۶ میلادی (۱۳۵۵ هجری شمسی) (کنوانسیون ۱۴۷ سازمان بین‌المللی کار)، همراه با‌پروتکل‌ها و اصلاحیه‌های این کنوانسیونها و آیین وضعیت اجباری به گونه و زمانی که لازم‌الاجراء می‌شوند.
۲-۲ - در خصوص کنوانسیون کشتیرانی تجاری (حداقل استانداردها)، ۱۹۷۶ میلادی (۱۳۵۵ هجری شمسی) (کنوانسیون ۱۴۷ سازمان‌بین‌المللی کار) هر سازمان دستورالعمل های مندرج در پیوست (۱) را برای اجرای نشریه سازمان بین‌المللی کار تحت عنوان «بازرسی شرایط کاری در‌کشتی‌ها: رهنمودهای اجرایی» به کار خواهد بست.
۳-۲ - هر سازمان، آن دسته از اسناد مربوطی را که نافذ بوده و دولت متبوع سازمان، عضو آن می‌باشد، به کار خواهد بست. در مورد اصلاحیه‌های اسناد‌مربوط، هر سازمان آن دسته از اصلاحیه‌هائی را که نافذ هستند و دولت متبوع آن سازمان، آنها را پذیرفته است، به کار خواهد بست. سند اصلاح شده، پس از آن «سند مربوط» برای آن سازمان محسوب خواهد شد.
۴-۲ - هنگام بازرسی کشتی با پرچم کشوری غیر عضو کنوانسیون یا اصلاحیه سند مربوط، به منظور کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر، سازمانهای‌عضو چنین کنوانسیون یا اصلاحیه «سند مربوط» تضمین خواهد نمود که رفتار با کشتی مزبور و خدمه آن مساعدتر از رفتار با کشتی‌های دارای پرچم کشور عضو کنوانسیون یا «سند مربوط» نخواهد بود.
۵-۲- در مورد کشتی‌های با اندازه غیرمعمول سازمانها آن دسته از الزامات اسناد مربوط را که قابل اعمال هستند اجراء خواهند کرد و تا حدی که سند مربوط اعمال نمی‌شود، با توجه ویژه به بخش (۵) پیوست (۲)، اقدامات لازم را برای حصول اطمینان از این که کشتی‌های مزبور خطری آشکار برای ایمنی، بهداشت یا محیط به شمار نمی‌آیند، انجام خواهند داد.
۱-۲ - از نظر این یادداشت تفاهم، «اسناد مربوط» عبارتند از:
- کنوانسیون بین‌المللی خط بارگیری، ۱۹۶۶ میلادی (۱۳۴۵ هجری شمسی)
- کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ میلادی (۱۳۵۳ هجری شمسی) (سولاس ۷۴)
- پروتکل ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷ هجری شمسی) کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ میلادی (۱۳۵۳ هجری شمسی)
- کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی توسط کشتی‌ها، ۱۹۷۳ میلادی (۱۳۵۲ هجری شمسی) و پروتکل اصلاحی آن ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷هجری شمسی) (مارپل۷۸/۷۳)؛
- کنوانسیون بین‌المللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷ هجری شمسی)؛
- کنوانسیون مقررات بین‌المللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ هجری شمسی)،
- کنوانسیون بین‌المللی اندازه گیری ظرفیت کشتی‌ها، ۱۹۶۹ میلادی (۱۳۴۹ هجری شمسی)؛
- کنوانسیون کشتیرانی تجاری (حداقل استانداردها)، ۱۹۷۶ میلادی (۱۳۵۵ هجری شمسی) (کنوانسیون ۱۴۷ سازمان بین‌المللی کار)، همراه با‌پروتکل‌ها و اصلاحیه‌های این کنوانسیونها و آیین وضعیت اجباری به گونه و زمانی که لازم‌الاجراء می‌شوند.
۲-۲ - در خصوص کنوانسیون کشتیرانی تجاری (حداقل استانداردها)، ۱۹۷۶ میلادی (۱۳۵۵ هجری شمسی) (کنوانسیون ۱۴۷ سازمان‌بین‌المللی کار) هر سازمان دستورالعمل های مندرج در پیوست (۱) را برای اجرای نشریه سازمان بین‌المللی کار تحت عنوان «بازرسی شرایط کاری در‌کشتی‌ها: رهنمودهای اجرایی» به کار خواهد بست.
۳-۲ - هر سازمان، آن دسته از اسناد مربوطی را که نافذ بوده و دولت متبوع سازمان، عضو آن می‌باشد، به کار خواهد بست. در مورد اصلاحیه‌های اسناد‌مربوط، هر سازمان آن دسته از اصلاحیه‌هائی را که نافذ هستند و دولت متبوع آن سازمان، آنها را پذیرفته است، به کار خواهد بست. سند اصلاح شده، پس از آن «سند مربوط» برای آن سازمان محسوب خواهد شد.
۴-۲ - هنگام بازرسی کشتی با پرچم کشوری غیر عضو کنوانسیون یا اصلاحیه سند مربوط، به منظور کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر، سازمانهای‌عضو چنین کنوانسیون یا اصلاحیه «سند مربوط» تضمین خواهد نمود که رفتار با کشتی مزبور و خدمه آن مساعدتر از رفتار با کشتی‌های دارای پرچم کشور عضو کنوانسیون یا «سند مربوط» نخواهد بود.
۵-۲- در مورد کشتی‌های با اندازه غیرمعمول سازمانها آن دسته از الزامات اسناد مربوط را که قابل اعمال هستند اجراء خواهند کرد و تا حدی که سند مربوط اعمال نمی‌شود، با توجه ویژه به بخش (۵) پیوست (۲)، اقدامات لازم را برای حصول اطمینان از این که کشتی‌های مزبور خطری آشکار برای ایمنی، بهداشت یا محیط به شمار نمی‌آیند، انجام خواهند داد.
بخش ۳ - مراحل بازرسی، رفع نقائص و توقیف کشتی(۱ )
۱-۳- در اجرای یادداشت تفاهم، سازمانها بازرسی‌هایی را انجام خواهند داد که شامل حداقل یک نوبت بازدید از کشتی برای بررسی گواهینامه‌ها و‌مدارک و همچنین مجاب شدن آنها از این که خدمه و شرایط عمومی کشتی، تجهیزات، محوطة ماشین‌آلات و اقامتگاه خدمه و نیز وضعیت بهداشتی کشتی مطابق با مفاد اسناد مربوط هستند.
۱-۲-۳- هرگاه دلایل روشنی وجود داشته باشد مبنی بر این که شرایط کشتی یا تجهیزات یا خدمه آن اساساً با الزامات سند مربوط مطابقت ندارد ، بازرسی دقیق‌تری از جمله بررسی بیشتر مطابقت الزامات عملیاتی روی کشتی انجام خواهد شد.
۲-۲-۳- دلایل روشن در مواردی است که افسر بازرسی و کنترل کشور صاحب بندر دلایلی بیابد که از نظر کارشناسی او بررسی دقیق‌تر کشتی، تجهیزات یا خدمه را ایجاب کند، سازمانها آن دلایلی را دلایل روشن در نظر خواهند گرفت که در پیوست (۳) آمده است.
۳-۲-۳- هیچ یک از شیوه‌ها نباید به عنوان تحدید اختیارات سازمانها در انجام اقداماتی در حوزه صلاحیت آنها در خصوص مواردی که به اسناد مربوط مرتبط می‌شود، تلقی شود.
۴-۲-۳- شیوه‌ها و دستورالعمل‌های مربوط برای بازرسی کشتی‌ها که در پیوست (۲) تعیین شده‌اند نیز قابل اعمال خواهد بود.
۳-۳- در انتخاب کشتی‌ها برای بازرسی، سازمانها باید اولویت را به کشتی‌های زیر بدهند:
- کشتی‌هایی که برای اولین بار یا پس از غیبتی دوازده ماهه یا بیشتر وارد بندر کشوری می‌شوند که سازمان آن یکی از امضاء کنندگان یادداشت تفاهم است؛
- کشتی‌هایی که به آنها اجازة ترک بندر کشوری داده می‌شود که سازمان آن یکی از امضاء کنندگان یادداشت تفاهم می‌باشد، مشروط بر این که نقائص مشاهده شده طی دورة زمانی معین و تا زمان انقضاء آن دوره، رفع شود؛
- کشتی‌هایی که بنا به گزارش راهنمایان یا مقامات بندری، دارای نقائصی هستند که ممکن است لطمه‌ای به ایمنی دریانوردی بزند؛
- کشتی‌هایی که گواهینامه‌های الزامی ساخت کشتی و تجهیزات آنها مطابق با اسناد مربوط ، صادر نشده است؛
- کشتی‌های حامل کالاهای خطرناک یا آلوده کننده که در گزارش کردن کلیة اطلاعات لازم در زمینة مشخصات کشتی، تردد کشتی و نوع کالاهای خطرناک یا آلوده کننده‌ای که توسط کشتی حمل می‌شود، به مقامات ذی‌صلاح بندر و کشور ساحلی قصور ورزیده‌اند؛
- کشتی‌هایی که به دلایل ایمنی، طی شش ماه گذشته، گواهینامة رده بندی آنها به حالت تعلیق درآمده است.
۴-۳- سازمانها سعی خواهند کرد از بازرسی کشتی‌هایی که ظرف شش ماه گذشته توسط سازمانهای دیگر بازرسی شده‌اند، اجتناب ورزند مگر این که دلایل روشنی برای بازرسی وجود داشته باشد. این شیوه‌ها در مورد کشتی‌های مندرج در بند ۳-۳ که بنا به صلاحدید سازمان در هر زمان می‌توان آنها‌را بازرسی کرد، اعمال نخواهد شد.
۱-۵-۳- بازرسی‌ها تنها توسط فرد یا افرادی انجام خواهد شد که سازمان آنها اجازة بازرسی‌های کشور صاحب بندر را به آنها داده باشد و در مقابل آن سازمان مسؤول بوده و الزامات بند ۳-۵-۳ و معیارهای صلاحیت مندرج در پیوست (۴) را اجراء می‌کنند.
۲-۵-۳- فردی که تخصص او مورد نیاز است می‌تواند به افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر را اعمال می‌کند در زمانی که سازمان او نمی‌تواند تخصص مزبور را تأمین کند، کمک کند.
۳-۵-۳- افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر را اعمال می‌کند و فردی که به او کمک می‌کند، نباید هیچ گونه منافع شخصی یا تجاری در بندری که کشتی‌ها در آن بازرسی می‌شوند یا در کشتی‌هایی که مورد بازرسی قرار می‌گیرند، داشته باشند و افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر نباید در استخدام و یا عهده دار وظایفی از سوی سازمانهای غیر دولتی باشد که گواهینامه‌های رده بندی و الزامی صادر‌می‌کنند یا بازرسی‌هایی را برای صدور این نوع گواهینامه‌ها برای کشتی‌ها لازم است انجام می‌دهند.
۴-۵-۳- هر افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر باید مدرکی شخصی به صورت کارت شناسایی که توسط سازمان او صادر شده و حاکی از آن است که افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر مجاز به انجام بازرسی است، به همراه داشته باشد. به پیوست (۵) رجوع شود.
۱-۶-۳- افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر بعد از اتمام بازرسی می‌بایست مدرکی را به صورتی که در پیوست (۶) این یادداشت تفاهم آمده‌است، به فرماندة کشتی تحویل دهد که نتایج بازرسی و جزئیات هر گونه تصمیم گیری افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر و اقدامات اصلاحی که قرار است برای رفع نقائص توسط فرمانده، مالک و یا کارگزار کشتی انجام شود، در آن درج شده است.
۲-۶-۳- سازمانها باید قانع شوند که هر گونه نقصی که در بازرسی، تأیید یا آشکار گردیده، رفع شده است.
۳-۶-۳- در صورتی که نقائص آشکارا برای ایمنی، بهداشت یا محیط زیست خطرناک باشد، سازمان کشتی را توقیف کرده یا مانع از عملیاتی خواهد شد که با نقائص کشف شده ارتباط دارد. دستور توقیف یا توقف عملیات تا زمانی که خطر برطرف نشده باشد، جز تحت شرایط مندرج در بند ۱-۸-۳زیر لغو نخواهد شد.
۴-۶-۳- افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر هنگام ارائه نظر کارشناسی خود مبنی بر توقیف یا عدم توقیف کشتی، می‌بایستی معیارهای مندرج در پیوست (۲) را رعایت کند.
۷-۳- در صورت توقیف کشتی، سازمان بلافاصله کشور صاحب پرچم مربوط و کنسول آن کشور یا در غیاب او، نزدیک‌ترین نمایندة دیپلماتیک را از‌اقدام انجام شده مطلع خواهد ساخت. در صورت اقتضاء، سازمان مسؤول صدور گواهینامه(ها) نیز در جریان اقدام انجام شده، قرار خواهد گرفت.
۱-۸-۳- در صورتی که نقائص مندرج در بند ۳-۶-۳را نتوان در بندری که کشتی مورد بازرسی قرار گرفته است رفع کرد، سازمان می‌تواند با تعیین شرایط مناسبی که توسط آن سازمان مشخص شده از نظر حصول اطمینان از این که حرکت کشتی هیچ گونه خطری برای ایمنی، بهداشت یا محیط زیست نخواهد داشت، به کشتی اجازة حرکت به بندر دیگر یا نزدیک‌ترین تعمیرگاه کشتی بدهد. در چنین شرایطی سازمان می‌بایستی سازمان ذی‌صلاح کشوری را که بندر بعدی یا تعمیرگاه کشتی در آن قرار دارد، همچنین طرفهای مذکور در بند۷-۳ و در صورت اقتضاء هر سازمان دیگر را مطلع گرداند. این اطلاع رسانی به سازمانها مطابق پیوست (۷) انجام خواهد شد. سازمان دریافت کننده اطلاعیه مزبور، سازمان اطلاع دهنده را از اقدامات انجام شده‌باخبر خواهد ساخت.
۲-۸-۳- سازمانها اقداماتی را انجام خواهند داد تا اطمینان حاصل کنند که کشتی‌های یاد شده در بند ۱-۸-۳ که بدون مطابقت با شرایط تعیین شده از‌سوی سازمان توقیف کننده کشتی، به سفر خود ادامه می‌دهند یا برای انجام تعمیرات وارد بندر یا تعمیرگاه مورد توافق نمی‌شوند، تا زمانی که مالک یا کارگزار کشتی و کشور صاحب پرچم، به اطلاع سازمان کشوری که کشتی در آنجا دارای نقص شناخته شده است یا سازمانی که کشتی را مورد پذیرش قرار می‌دهد برساند که کشتی با کلیة الزامات قابل اجرای اسناد مربوط مطابقت دارد نخواهد توانست وارد هر بندر موضوع این یادداشت تفاهم شوند. در‌مورد اخیر، سازمان پذیرنده، کلیه سازمانهای دیگر را از این مطابقت آگاه خواهد ساخت.
۳-۸-۳- صرف نظر از مفاد مندرج در بند ۲-۸-۳ فوق در موارد استثنایی به تشخیص سازمان ممکن است به منظور کاهش احتمال خطر جانی یا آلودگی اجازه دسترسی به بندری معین داده شود.
۹-۳- مفاد بخش۷-۳ و ۸-۳، تأثیری بر الزامات دستورالعمل‌های اجرایی یا اسناد مربوط که توسط سازمانهای بین‌المللی در خصوص شیوه‌های گزارش دهی و اطلاع رسانی در ارتباط با نظارت کشور صاحب بندر مقرر گردیده است، نخواهد داشت.
۱۰-۳- هنگام انجام کنترل و بازرسی به موجب این یادداشت تفاهم، سازمانها تمامی تلاشهای ممکن را برای اجتناب از توقیف یا تأخیر غیرضروری کشتی انجام خواهند داد. هیچ یک از مفاد این یادداشت تفاهم، بر حقوق ایجاد شده به وسیله مفاد اسناد مربوط در خصوص جبران خسارت ناشی از‌توقیف یا تأخیر غیرضروری تأثیر نخواهد گذاشت.
۱۱-۳- در صورتی که فرمانده، مالک یا نمایندة کشتی، سازمانهای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر را قبل از ورود یا به محض ورود یا در مدتی که کشتی در بندر است از هر گونه خسارت، خرابی یا نقص کشتی، ماشین‌آلات و تجهیزات کشتی که قرار است پیش از آن که کشتی آن بندر را ترک کند، تعمیر یا اصلاح شوند مطلع سازد، دستور توقیف کشتی باید تنها در صورتی صادر شود که نقائصی که توقیف را توجیه می‌کند پس از اعلام فرمانده کشتی در مورد آمادگی کشتی برای بازرسی، یافت شده باشد. همین شیوه، در مواقعی که به سازمانهای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر اطلاع داده می‌شود که کشتی قرار است از لحاظ الزامات ردة تعیین شده، پرچم یا شرایط الزامی در بندر بازرسی شود، به کار برده خواهد شد.
۱۲-۳- در شرایط استثنایی، هنگامی که لازم است کشتی برای انجام تعمیرات موقتی به دلایل ایمنی، در مسیر خود به مقصد تعمیرگاه خاص، وارد بندری شود، ممکن است اجازه این کار به آن داده شود. در این شرایط، تمام فعالیتهای تجاری کشتی ممنوع خواهد بود مگر تخلیة محموله کشتی یا مخازن سوخت در صورتی که به دلایل ایمنی، ضرورت داشته باشد. تنها در صورتی که کشور صاحب پرچم کشتی، گواهینامه‌های قانونی صادر کرده باشد و اعتبار آنها را به آن سفر خاص محدود کرده باشد و کشور صاحب بندر قانع شده باشد که این کشتی هیچ گونه خطر ناموجهی برای ایمنی کشتی‌ها یا محیط زیست ایجاد نکرده یا باعث مشقت غیرضروری برای خدمة کشتی نخواهد شد، ممکن است اجازه رفتن به تعمیرگاه معین به کشتی داده شود.
۱۳-۳- مالک یا کارگزار کشتی حق دارد طبق قانون هر کشور، علیه توقیف کشتی به سازمان اجرایی بالاتر یا دادگاه با صلاحیت قابل قبول مراجعه کند. با این حال مراجعه موجب تعیین حکم توقیف کشتی نخواهد شد.
۱۴-۳- چنانچه در بازرسی کشتی نقائصی مشاهده شود که توقیف کشتی را اجتناب ناپذیر سازد، کلیة هزینه‌های مربوط به بازرسی‌های بعد از بازرسی اول بر عهدة مالک یا کارگزار کشتی خواهد بود. لغو توقیف تا زمان پرداخت کامل هزینه‌ها یا ارائه ضمانت نامة معتبر برای پرداخت هزینه‌ها انجام نخواهد شد.
۱-۳- در اجرای یادداشت تفاهم، سازمانها بازرسی‌هایی را انجام خواهند داد که شامل حداقل یک نوبت بازدید از کشتی برای بررسی گواهینامه‌ها و‌مدارک و همچنین مجاب شدن آنها از این که خدمه و شرایط عمومی کشتی، تجهیزات، محوطة ماشین‌آلات و اقامتگاه خدمه و نیز وضعیت بهداشتی کشتی مطابق با مفاد اسناد مربوط هستند.
۱-۲-۳- هرگاه دلایل روشنی وجود داشته باشد مبنی بر این که شرایط کشتی یا تجهیزات یا خدمه آن اساساً با الزامات سند مربوط مطابقت ندارد ، بازرسی دقیق‌تری از جمله بررسی بیشتر مطابقت الزامات عملیاتی روی کشتی انجام خواهد شد.
۲-۲-۳- دلایل روشن در مواردی است که افسر بازرسی و کنترل کشور صاحب بندر دلایلی بیابد که از نظر کارشناسی او بررسی دقیق‌تر کشتی، تجهیزات یا خدمه را ایجاب کند، سازمانها آن دلایلی را دلایل روشن در نظر خواهند گرفت که در پیوست (۳) آمده است.
۳-۲-۳- هیچ یک از شیوه‌ها نباید به عنوان تحدید اختیارات سازمانها در انجام اقداماتی در حوزه صلاحیت آنها در خصوص مواردی که به اسناد مربوط مرتبط می‌شود، تلقی شود.
۴-۲-۳- شیوه‌ها و دستورالعمل‌های مربوط برای بازرسی کشتی‌ها که در پیوست (۲) تعیین شده‌اند نیز قابل اعمال خواهد بود.
۳-۳- در انتخاب کشتی‌ها برای بازرسی، سازمانها باید اولویت را به کشتی‌های زیر بدهند:
- کشتی‌هایی که برای اولین بار یا پس از غیبتی دوازده ماهه یا بیشتر وارد بندر کشوری می‌شوند که سازمان آن یکی از امضاء کنندگان یادداشت تفاهم است؛
- کشتی‌هایی که به آنها اجازة ترک بندر کشوری داده می‌شود که سازمان آن یکی از امضاء کنندگان یادداشت تفاهم می‌باشد، مشروط بر این که نقائص مشاهده شده طی دورة زمانی معین و تا زمان انقضاء آن دوره، رفع شود؛
- کشتی‌هایی که بنا به گزارش راهنمایان یا مقامات بندری، دارای نقائصی هستند که ممکن است لطمه‌ای به ایمنی دریانوردی بزند؛
- کشتی‌هایی که گواهینامه‌های الزامی ساخت کشتی و تجهیزات آنها مطابق با اسناد مربوط ، صادر نشده است؛
- کشتی‌های حامل کالاهای خطرناک یا آلوده کننده که در گزارش کردن کلیة اطلاعات لازم در زمینة مشخصات کشتی، تردد کشتی و نوع کالاهای خطرناک یا آلوده کننده‌ای که توسط کشتی حمل می‌شود، به مقامات ذی‌صلاح بندر و کشور ساحلی قصور ورزیده‌اند؛
- کشتی‌هایی که به دلایل ایمنی، طی شش ماه گذشته، گواهینامة رده بندی آنها به حالت تعلیق درآمده است.
۴-۳- سازمانها سعی خواهند کرد از بازرسی کشتی‌هایی که ظرف شش ماه گذشته توسط سازمانهای دیگر بازرسی شده‌اند، اجتناب ورزند مگر این که دلایل روشنی برای بازرسی وجود داشته باشد. این شیوه‌ها در مورد کشتی‌های مندرج در بند ۳-۳ که بنا به صلاحدید سازمان در هر زمان می‌توان آنها‌را بازرسی کرد، اعمال نخواهد شد.
۱-۵-۳- بازرسی‌ها تنها توسط فرد یا افرادی انجام خواهد شد که سازمان آنها اجازة بازرسی‌های کشور صاحب بندر را به آنها داده باشد و در مقابل آن سازمان مسؤول بوده و الزامات بند ۳-۵-۳ و معیارهای صلاحیت مندرج در پیوست (۴) را اجراء می‌کنند.
۲-۵-۳- فردی که تخصص او مورد نیاز است می‌تواند به افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر را اعمال می‌کند در زمانی که سازمان او نمی‌تواند تخصص مزبور را تأمین کند، کمک کند.
۳-۵-۳- افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر را اعمال می‌کند و فردی که به او کمک می‌کند، نباید هیچ گونه منافع شخصی یا تجاری در بندری که کشتی‌ها در آن بازرسی می‌شوند یا در کشتی‌هایی که مورد بازرسی قرار می‌گیرند، داشته باشند و افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر نباید در استخدام و یا عهده دار وظایفی از سوی سازمانهای غیر دولتی باشد که گواهینامه‌های رده بندی و الزامی صادر‌می‌کنند یا بازرسی‌هایی را برای صدور این نوع گواهینامه‌ها برای کشتی‌ها لازم است انجام می‌دهند.
۴-۵-۳- هر افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر باید مدرکی شخصی به صورت کارت شناسایی که توسط سازمان او صادر شده و حاکی از آن است که افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر مجاز به انجام بازرسی است، به همراه داشته باشد. به پیوست (۵) رجوع شود.
۱-۶-۳- افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر بعد از اتمام بازرسی می‌بایست مدرکی را به صورتی که در پیوست (۶) این یادداشت تفاهم آمده‌است، به فرماندة کشتی تحویل دهد که نتایج بازرسی و جزئیات هر گونه تصمیم گیری افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر و اقدامات اصلاحی که قرار است برای رفع نقائص توسط فرمانده، مالک و یا کارگزار کشتی انجام شود، در آن درج شده است.
۲-۶-۳- سازمانها باید قانع شوند که هر گونه نقصی که در بازرسی، تأیید یا آشکار گردیده، رفع شده است.
۳-۶-۳- در صورتی که نقائص آشکارا برای ایمنی، بهداشت یا محیط زیست خطرناک باشد، سازمان کشتی را توقیف کرده یا مانع از عملیاتی خواهد شد که با نقائص کشف شده ارتباط دارد. دستور توقیف یا توقف عملیات تا زمانی که خطر برطرف نشده باشد، جز تحت شرایط مندرج در بند ۱-۸-۳زیر لغو نخواهد شد.
۴-۶-۳- افسر کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر هنگام ارائه نظر کارشناسی خود مبنی بر توقیف یا عدم توقیف کشتی، می‌بایستی معیارهای مندرج در پیوست (۲) را رعایت کند.
۷-۳- در صورت توقیف کشتی، سازمان بلافاصله کشور صاحب پرچم مربوط و کنسول آن کشور یا در غیاب او، نزدیک‌ترین نمایندة دیپلماتیک را از‌اقدام انجام شده مطلع خواهد ساخت. در صورت اقتضاء، سازمان مسؤول صدور گواهینامه(ها) نیز در جریان اقدام انجام شده، قرار خواهد گرفت.
۱-۸-۳- در صورتی که نقائص مندرج در بند ۳-۶-۳را نتوان در بندری که کشتی مورد بازرسی قرار گرفته است رفع کرد، سازمان می‌تواند با تعیین شرایط مناسبی که توسط آن سازمان مشخص شده از نظر حصول اطمینان از این که حرکت کشتی هیچ گونه خطری برای ایمنی، بهداشت یا محیط زیست نخواهد داشت، به کشتی اجازة حرکت به بندر دیگر یا نزدیک‌ترین تعمیرگاه کشتی بدهد. در چنین شرایطی سازمان می‌بایستی سازمان ذی‌صلاح کشوری را که بندر بعدی یا تعمیرگاه کشتی در آن قرار دارد، همچنین طرفهای مذکور در بند۷-۳ و در صورت اقتضاء هر سازمان دیگر را مطلع گرداند. این اطلاع رسانی به سازمانها مطابق پیوست (۷) انجام خواهد شد. سازمان دریافت کننده اطلاعیه مزبور، سازمان اطلاع دهنده را از اقدامات انجام شده‌باخبر خواهد ساخت.
۲-۸-۳- سازمانها اقداماتی را انجام خواهند داد تا اطمینان حاصل کنند که کشتی‌های یاد شده در بند ۱-۸-۳ که بدون مطابقت با شرایط تعیین شده از‌سوی سازمان توقیف کننده کشتی، به سفر خود ادامه می‌دهند یا برای انجام تعمیرات وارد بندر یا تعمیرگاه مورد توافق نمی‌شوند، تا زمانی که مالک یا کارگزار کشتی و کشور صاحب پرچم، به اطلاع سازمان کشوری که کشتی در آنجا دارای نقص شناخته شده است یا سازمانی که کشتی را مورد پذیرش قرار می‌دهد برساند که کشتی با کلیة الزامات قابل اجرای اسناد مربوط مطابقت دارد نخواهد توانست وارد هر بندر موضوع این یادداشت تفاهم شوند. در‌مورد اخیر، سازمان پذیرنده، کلیه سازمانهای دیگر را از این مطابقت آگاه خواهد ساخت.
۳-۸-۳- صرف نظر از مفاد مندرج در بند ۲-۸-۳ فوق در موارد استثنایی به تشخیص سازمان ممکن است به منظور کاهش احتمال خطر جانی یا آلودگی اجازه دسترسی به بندری معین داده شود.
۹-۳- مفاد بخش۷-۳ و ۸-۳، تأثیری بر الزامات دستورالعمل‌های اجرایی یا اسناد مربوط که توسط سازمانهای بین‌المللی در خصوص شیوه‌های گزارش دهی و اطلاع رسانی در ارتباط با نظارت کشور صاحب بندر مقرر گردیده است، نخواهد داشت.
۱۰-۳- هنگام انجام کنترل و بازرسی به موجب این یادداشت تفاهم، سازمانها تمامی تلاشهای ممکن را برای اجتناب از توقیف یا تأخیر غیرضروری کشتی انجام خواهند داد. هیچ یک از مفاد این یادداشت تفاهم، بر حقوق ایجاد شده به وسیله مفاد اسناد مربوط در خصوص جبران خسارت ناشی از‌توقیف یا تأخیر غیرضروری تأثیر نخواهد گذاشت.
۱۱-۳- در صورتی که فرمانده، مالک یا نمایندة کشتی، سازمانهای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر را قبل از ورود یا به محض ورود یا در مدتی که کشتی در بندر است از هر گونه خسارت، خرابی یا نقص کشتی، ماشین‌آلات و تجهیزات کشتی که قرار است پیش از آن که کشتی آن بندر را ترک کند، تعمیر یا اصلاح شوند مطلع سازد، دستور توقیف کشتی باید تنها در صورتی صادر شود که نقائصی که توقیف را توجیه می‌کند پس از اعلام فرمانده کشتی در مورد آمادگی کشتی برای بازرسی، یافت شده باشد. همین شیوه، در مواقعی که به سازمانهای کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر اطلاع داده می‌شود که کشتی قرار است از لحاظ الزامات ردة تعیین شده، پرچم یا شرایط الزامی در بندر بازرسی شود، به کار برده خواهد شد.
۱۲-۳- در شرایط استثنایی، هنگامی که لازم است کشتی برای انجام تعمیرات موقتی به دلایل ایمنی، در مسیر خود به مقصد تعمیرگاه خاص، وارد بندری شود، ممکن است اجازه این کار به آن داده شود. در این شرایط، تمام فعالیتهای تجاری کشتی ممنوع خواهد بود مگر تخلیة محموله کشتی یا مخازن سوخت در صورتی که به دلایل ایمنی، ضرورت داشته باشد. تنها در صورتی که کشور صاحب پرچم کشتی، گواهینامه‌های قانونی صادر کرده باشد و اعتبار آنها را به آن سفر خاص محدود کرده باشد و کشور صاحب بندر قانع شده باشد که این کشتی هیچ گونه خطر ناموجهی برای ایمنی کشتی‌ها یا محیط زیست ایجاد نکرده یا باعث مشقت غیرضروری برای خدمة کشتی نخواهد شد، ممکن است اجازه رفتن به تعمیرگاه معین به کشتی داده شود.
۱۳-۳- مالک یا کارگزار کشتی حق دارد طبق قانون هر کشور، علیه توقیف کشتی به سازمان اجرایی بالاتر یا دادگاه با صلاحیت قابل قبول مراجعه کند. با این حال مراجعه موجب تعیین حکم توقیف کشتی نخواهد شد.
۱۴-۳- چنانچه در بازرسی کشتی نقائصی مشاهده شود که توقیف کشتی را اجتناب ناپذیر سازد، کلیة هزینه‌های مربوط به بازرسی‌های بعد از بازرسی اول بر عهدة مالک یا کارگزار کشتی خواهد بود. لغو توقیف تا زمان پرداخت کامل هزینه‌ها یا ارائه ضمانت نامة معتبر برای پرداخت هزینه‌ها انجام نخواهد شد.
رجوع شود به قطعنامه (۱۹) ۷۸۹ الف مجمع سازمان بین المللی دریانوردی درباره مراحل نظارت کشور صاحب بندر و اصلاحات احتمالی آن توسط سازمان بین المللی دریانوردی
بخش ۴ - ارائه اطلاعات :
۱-۴- هر سازمان، بازرسی‌های خود به موجب مفاد این یادداشت تفاهم و نتایج آنها را براساس روش‌های مندرج در پیوست (۸)، گزارش خواهد کرد.
۲-۴- سازمانها اطلاعات زیر را در اختیار دبیرخانه قرار خواهند داد:
الف - تعداد افسران کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که از طرف آنها بازرسی‌های کشور صاحب بندر را انجام می‌دهند؛
ب - تعداد کشتی‌هایی که پیش از اجرای یادداشت تفاهم، در یک سال آماری وارد بنادر آنها می‌شوند؛
پ - هزینه‌های بازرسی (در صورت وجود).
این اطلاعات به طور سالانه روز آمد خواهد شد.
۱-۴- هر سازمان، بازرسی‌های خود به موجب مفاد این یادداشت تفاهم و نتایج آنها را براساس روش‌های مندرج در پیوست (۸)، گزارش خواهد کرد.
۲-۴- سازمانها اطلاعات زیر را در اختیار دبیرخانه قرار خواهند داد:
الف - تعداد افسران کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که از طرف آنها بازرسی‌های کشور صاحب بندر را انجام می‌دهند؛
ب - تعداد کشتی‌هایی که پیش از اجرای یادداشت تفاهم، در یک سال آماری وارد بنادر آنها می‌شوند؛
پ - هزینه‌های بازرسی (در صورت وجود).
این اطلاعات به طور سالانه روز آمد خواهد شد.
بخش ۵ - نقض الزامات عملیاتی:
سازمانها بنا به تقاضای سازمان دیگر، تلاش خواهند کرد مدارکی دال بر نقض احتمالی الزامات عملیاتی مندرج در ماده (۱۰) مقررات بین‌المللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ هجری شمسی) و کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی دریا توسط کشتی‌ها، مورخ ۱۹۷۳میلادی (۱۳۵۳ هجری شمسی) که توسط پروتکل ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷ هجری شمسی) اصلاح شده فراهم آورند. در صورت نقض احتمالی الزامات عملیاتی مانند تخلیه مواد مضر، سازمان، بنا به درخواست سازمان دیگر، بندری که کشتی مظنون به نقض الزامات مزبور در آن متوقف است، مورد بازدید قرار می‌دهد تا اطلاعاتی را به دست آورده و در صورت اقتضاء از مواد آلوده کنندة مورد ادعا نمونه برداری کند. در موارد یاد شده در این ماده، سازمان درخواست کننده باید اعلام کند که کشور صاحب پرچم کشتی، پیشاپیش از موارد نقض گزارش شده، مطلع شده است.
سازمانها بنا به تقاضای سازمان دیگر، تلاش خواهند کرد مدارکی دال بر نقض احتمالی الزامات عملیاتی مندرج در ماده (۱۰) مقررات بین‌المللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ هجری شمسی) و کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی دریا توسط کشتی‌ها، مورخ ۱۹۷۳میلادی (۱۳۵۳ هجری شمسی) که توسط پروتکل ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۷ هجری شمسی) اصلاح شده فراهم آورند. در صورت نقض احتمالی الزامات عملیاتی مانند تخلیه مواد مضر، سازمان، بنا به درخواست سازمان دیگر، بندری که کشتی مظنون به نقض الزامات مزبور در آن متوقف است، مورد بازدید قرار می‌دهد تا اطلاعاتی را به دست آورده و در صورت اقتضاء از مواد آلوده کنندة مورد ادعا نمونه برداری کند. در موارد یاد شده در این ماده، سازمان درخواست کننده باید اعلام کند که کشور صاحب پرچم کشتی، پیشاپیش از موارد نقض گزارش شده، مطلع شده است.