ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی تایلند

۱ - هر طرف متعاهد جهت انجام سرویسهای هوائی بین‌المللی منظم به وسیله‌ شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر‌اعطاء می‌نماید:
‌الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر،
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری، تخلیه ‌بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این ‌موافقتنامه.

۲ - استفاده از حقوق حمل و نقل در نقاط واسط و ماوراء مندرج در جدول مسیر‌پیوست این موافقتنامه مشروط به مذاکره و موافقت شرکتهای هواپیمائی تعیین شده ‌طرفهای متعاهد و تصویب مقامات صلاحیتدار مربوطه خواهد بود.

۳ - هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت‌هواپیمائی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد ‌دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه‌ نماید.

۴ - در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی‌است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته انجام ‌سرویسهای موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار مربوط خواهد بود.