نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه انتقال محکومین به حبس بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند

مصوب ۱۳۸۹/۱۲/۱۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

شرایط انتقال
۱ـ شخص محکوم را می‌توان به موجب این موافقتنامه فقط براساس شرایط زیر منتقل نمود :
الف ـ آن شخص، تبعه دولت دریافت‌کننده باشد؛
ب ـ حکم، قطعی و لازم الاجراء باشد؛
پ ـ هیچ گونه تحقیقات، محاکمه یا هر گونه رسیدگی دیگر در دولت انتقال‌دهنده علیه شخص محکوم مطرح نباشد؛
ت ـ در زمان دریافت درخواست انتقال، هنوز حداقل شش ماه از محکومیت شخص محکوم باقی مانده باشد یا وی در حال سپری کردن حبس ابد باشد؛
ث ـ فعل یا ترک فعلهایی که آن شخص به خاطر آنها در دولت انتقال‌دهنده محکوم شده است در دولت دریافت‌کننده به عنوان یک جرم، قابل مجازات باشند یا اگر در قلمرو آن دولت ارتکاب می‌یافتند تشکیل دهنده یک جرم کیفری می‌بودند؛
ج ـ شخص محکوم به دلیل جرمی‌براساس قوانین نظامی‌محکوم نشده باشد؛
چ ـ انتقال بازداشت شخص محکوم به دولت دریافت‌کننده، مغایرتی با قانون اساسی، حاکمیت، امنیت، نظم عمومی یا هر گونه منافع دیگر دولت انتقال‌دهنده نداشته باشد؛
ح ـ شخص محکوم به انتقال رضایت داده باشد یا هرگاه به دلیل سن یا وضعیت جسمی ‌یا روحی وی، هر یک از دولتهای متعاهد ضروری تشخیص دهد، هر شخص دیگری که براساس قوانین دولت متعاهد مجاز به اقدام از جانب اوست از طرف وی رضایت داده باشد؛
خ ـ دولتهای انتقال‌دهنده و دریافت‌کننده نسبت به انتقال توافق نمایند.
۲ـ در موارد استثنائی، دولتهای انتقال‌دهنده و دریافت‌کننده می‌توانند در مورد انتقال موافقت نمایند حتی اگر مدت باقیمانده از محکومیت شخص محکوم که قرار است سپری گردد کمتر از شش ماه باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir