ماده ۱۴ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری مجارستان به ‌منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالیاتی در مورد مالیات‌ های بر درآمد و سرمایه به انضمام تشریفات (پروتکل) الحاقی

۱ - با رعایت مقررات مواد (۱۵)، (۱۷)، (۱۸) و بند (۲) ماده (۱۹)، حقوق، مزد و سایر حق ‌الزحمه‌ های مشابهی که مقیم یک دولت متعاهد بابت استخدام دریافت می ‌دارد فقط در همان دولت مشمول مالیات می ‌باشد مگر آن که اشتغال در دولت متعاهد دیگر صورت گیرد. چنانچه اشتغال بدین گونه باشد، حق‌ الزحمه حاصل از آن می ‌تواند در آن دولت دیگر مشمول مالیات ‌شود.

۲ - علی ‌رغم مقررات بند (۱)، حق ‌الزحمه مقیم یک دولت متعاهد بابت اشتغال در دولت متعاهد دیگر فقط در دولت نخست مشمول مالیات خواهد بود، مشروط بر آنکه:
الف: جمع مدتی که دریافت کننده در یک یا چند دوره در دولت دیگر به ‌سر برده است از ۱۸۳ روز در هر دوره دوازده ماهه ‌ای که در سال مالیاتی مربوط شروع یا خاتمه می ‌یابد، تجاوز نکند، و
ب: حق ‌الزحمه توسط یا از طرف کارفرمایی که مقیم دولت دیگر نیست پرداخت شود، و
پ: پرداخت حق ‌الزحمه بر عهده مقر دائمی نباشد که کارفرما در دولت دیگر دارد.

۳ – علی ‌رغم مقررات پیش گفته در این ماده، حق ‌الزحمه حاصل بابت اشتغال در کشتی، وسائط نقلیه هوایی یا وسائط نقلیه جاده ‌ای و ریلی مورد استفاده توسط مؤسسه یک دولت متعاهد در حمل و نقل بین ‌المللی می ‌تواند در آن دولت مشمول مالیات شود.