ماده ۲۴ قانون موافقتنامه معاضدت قضایی متقابل در امور کیفری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان

۱- درموارد ضروری، طرف متعاهد درخواست شونده می تواند براساس درخواست طرف متعاهد درخواست کننده شخص مورد نظر را قبل از دریافت درخواست استرداد که در ماده (۲۰) این موافقتنامه ذکر شده است، بازداشت کند. درتقاضانامه مذکور باید استناد به دستور بازداشت یا حکم لازم الاجراء درمورد این شخص و اشاره به این که درخواست استرداد فوراً ارسال خواهد شد، وجود داشته باشد. تقاضانامه می تواند ازطریق پست، تلگراف یا هر وسیله دیگر به صورت کتبی ارسال شود.

۲- درصورتی که دلایل کافی برای این نتیجه گیری وجود داشته باشد که فرد موردنظر در قلمرو طرف متعاهد دیگر جرمی را که موجب استرداد می شود مرتکب شده است، می توان بدون دریافت درخواست ذکر شده در بند (۱) این ماده، آن شخص را بازداشت نمود.

۳- طرف متعاهد دیگر باید فوراً از بازداشت مطابق بندهای (۱) و (۲) این ماده یا علل عدم امکان انجام تقاضای ذکر شده در بند (۱) همین ماده مطلع شود.

۴- درصورتی که طی یک ماه از زمان دریافت درخواست بازداشت، از طرف متعاهد دیگر درخواست استرداد واصل نشود شخصی که مطابق بندهای (۱) و (۲) این ماده بازداشت شده است باید آزاد شود. بنا به تقاضای طرف درخواست کننده این مدت می تواند تا پانزده روز تمدید شود.