نویست ورود

ماده ۷ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ۱۹۸۸درارتباط با کنوانسیون بین المللی خط شاهین ۱۹۶۶

مصوب ۱۳۸۴/۰۲/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۷

انصراف
۱. پروتکل حاضر می تواند توسط هر متعاهدی در هر زمان پس از سپری شدن پنج سال از تاریخی که پروتکل حاضر در مورد آن متعاهد لازم الاجراء می شود، مورد انصراف واقع شود.
۲. انصراف با تسلیم سند انصراف نزد دبیر کل سازمان معتبر خواهد بود.
۳. انصراف یک سال پس از دریافت سند انصراف توسط دبیر کل سازمان، یا پس از سپری شدن دوره طولانی تری که ممکن است در سند انصراف مشخص شده باشد، نافذ خواهد شد.
۴. انصراف از کنوانسیون مربوطه توسط یک متعاهد، باید به منزله انصراف از پروتکل حاضر توسط آن متعاهد در نظر گرفته شود. چنین انصرافی در همان تاریخی که انصراف از کنوانسیون مربوطه مطابق با بند (۳) ماده (۳۰) آن کنوانسیون به مورد اجرا در می آید، نافذ خواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir