ماده ۲۰۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی)

هرگاه سند معینی که مدرک ادعا یا اظهار یکی از طرفین است نزد طرف دیگر باشد، به درخواست طرف، باید آن سند ابراز شود. هرگاه‌ طرف مقابل به‌ وجود سند نزد خود اعتراف کند ولی از ابراز آن امتناع نماید، دادگاه می‌ تواند آنرا از جمله قرائن مثبته بداند.