ماده ۳۶۹
احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود:
۱ - احکام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه.
۲ - احکام مستند به نظریه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین به طور کتبی رأی آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند.
۳ - احکام مستند به سوگند که قاطع دعوا باشد.
۴ - احکامی که طرفین حق فرجام خواهی خود را نسبت به آن ساقط کرده باشند.
۵ - احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی به دعاوی اصلی راجع به متفرعات آن صادر می شود، در صورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل رسیدگی فرجامی نباشد.
۶ - احکامی که به موجب قوانین خاص غیرقابل فرجام خواهی است.