ماده ۱۰ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب

۱- اعضاء خدمه یک طرف متعاهد که دارای شناسایی موضوع ماده(۸) این موافقتنامه می باشند، مجاز خواهند بود که تا به قلمرو طرف متعاهد دیگر به منظور بازگشت به کشور متبوع، پیوستن به کشتی خود یا برای دلایل دیگر قابل قبول از نظر طرف متعاهد دیگر، پس از انجام تشریفاتی که توسط قوانین و مقررات مربوط طرف متعاهد دیگر درنظر گرفته شده است، وارد شده، یا از آن خارج شوند یا از قلمرو آن مسافرت نمایند.

۲- هر دو طرف متعاهد توافق می نمایند درصورتی که اعضاء خدمه دارای مدارک شناسایی صادره توسط یکی از طرفهای متعاهد، به شکل مقرر در ماده(۸) این موافقتنامه باشند، برای بازگشت به کشور صادر کننده، دیگر انجام هیچ تشریفات دیگری قطع نظر از ملیّت آنها ضرورت نخواهد داشت.

۳- علی رغم مفاد این موافقتنامه، هر یک از طرفهای متعاهد این حق را برای خود محفوظ می دارد که از ورود اعضاء خدمه ای که نامطلوب محسوب می شوند به قلمروخود و اقامت در آن جلوگیری نماید.

۴- مفاد هر یک از بندهای این ماده بر قیود و شرایط قانونی طرفهای متعاهد درباره ورود و اقامت خارجیان در قلمرو کشور متبوعشان تأثیر نخواهد داشت.