نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه حمل ونقل هوایی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت انتقالی اسلامی افغانستان

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه:
‌الف - اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی که در‌تاریخ شانزدهم آذر ماه ۱۳۲۳ هجری شمسی برابر با هفتم دسامبر ۱۹۴۴ میلادی در‌ شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به‌ موجب ماده (۹۴) آن تصویب شده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء گردیده و نیز‌ ضمائم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ماده (۹۰) آن به تصویب رسیده و برای ‌طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء شده است، خواهد بود.
ب - اصطلاح «‌مقامات هوانوردی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «‌سازمان‌هواپیمائی کشوری» و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان ‌باشد اطلاق می‌گردد و درمورد دولت انتقالی اسلامی افغانستان به وزارت هوانوردی ‌کشوری و توریسم و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن وزارتخانه باشد، اطلاق می‌شود.
پ - اصطلاح «‌شرکت هواپیمائی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمائی ‌اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (۳) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت ‌بیابند.
ت - اصطلاح «‌ظرفیت» در مورد هواپیما، به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در یک ‌مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «‌ظرفیت» در مورد «‌سرویس مورد توافق» به‌ حاصل ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی‌ زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.
ث - اصطلاح «‌سرزمین» درمورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق خشکی و آبی ‌که تحت حاکمیت آن قرار دارد، اطلاق و شامل فضای محاذی آنها نیز می‌شود.
ج - اصطلاحات «‌سرویس هوایی»، «‌سرویس هوایی بین‌المللی»، «‌شرکت‌هواپیمائی» و «‌توقف به منظورهای غیرحمل و نقل» دارای همان معانی است که در ماده(۹۶) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
چ - اصطلاح «‌نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و‌ غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای مزبور اعمال می‌شود ‌از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگیها و سایر خدمات جنبی به استثناء دستمزدها‌ و شرایط حمل پست، می‌باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir