ماده ۶ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به تشریفات (پروتکل) مورخ ۱۹۹۶ (۱۳۷۵) کنوانسیون پیشگیری از آلودگی دریایی ناشی از تخلیه پسماند و سایر مواد، مورخ ۱۹۷۲ (۱۳۵۱) (به گونه اصلاح شده در سالهای ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) و ۲۰۰۹ (۱۳۸۸))

صدور پسماند یا سایرمواد
۱ـ طرف‌های متعاهد نباید اجازه دهند پسماند یا سایر مواد به منظور تخلیه یا سوزاندن در دریا به سایر کشورها صادر شوند.
۲ـ با وجود بند (۱) ، اگر کشورهای مربوط ترتیبی را ایجاد یا موافق تنامه‌ای را منعقد کرده باشند، صادرات جریان‌های دی اکسید کربن برای دفع طبق پیوست (۱) ممکن است رخ دهد. ترتیب یا موافقتنامه مزبور شامل موارد زیر خواهد بود:
(۱) تأیید و تخصیص مسئولیت صدور مجوز بین کشورهای صادرکننده و دریافت‌کننده، طبق مفاد این تشریفات (پروتکل) و حقوق بین‌الملل حاکم؛ و
(۲) در مورد صادرات به طرف‌های غیر متعاهد ، مقرراتی حداقل معادل موارد مندرج در این تشریفات (پروتکل) ، از جمله موارد مربوط به صدور مجوزها و شرایط مجوز برای پیروی از مفاد پیوست (۲) برای حصول اطمینان از این باشد که ترتیب یا موافقتنامه از تعهدات طرف‌های متعاهد به موجب این تشریفات (پروتکل) برای حفظ و حراست از محیط زیست دریایی عدول نمی‌کند.
طرف متعاهدی که ت رتیبی را ایجاد یا موافق تنامه‌ای را منعقد کرده است، مراتب را به سازمان اعلام خواهد کرد.