نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری یمن

مصوب ۱۳۸۰/۰۱/۱۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف:
‌از نظر این موافقتنامه :

الف - اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی که در تاریخ ۱۶ آذر ماه ۱۳۲۳ هجری شمسی برابر با ۷ دسامبر ۱۹۴۴ میلادی ‌در شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده (۹۴) آن تصویب شده و برای طرفهای متعاهد‌لازم‌الاجراء گردیده و نیز ضمائم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ماده (۹۰) آن به تصویب رسیده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء شده‌است، خواهد بود.

ب - اصطلاح «مقامات هواپیمائی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «‌سازمان هواپیمائی کشوری» و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف‌ فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد، و در مورد دولت جمهوری یمن به اداره هواپیمائی کشوری و هواشناسی و هر شخص یا سازمانی که مجاز به‌انجام وظایف فعلی آن اداره باشد، اطلاق می‌گردد.

پ - اصطلاح «‌شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک شرکت هواپیمایی اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (۳) این موافقتنامه تعیین شود و اجازه‌ فعالیت بیابد.

ت - اصطلاح «ظرفیت» در مورد یک هواپیما به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «‌ظرفیت» در مورد «‌سرویس‌توافق شده» به حاصل ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق‌ می‌شود.

ث - اصطلاح «سرزمین» در رابطه با یک کشور دارای همان معانی است که در ماده (۲) کنوانسیون ذکر شده است.
ج - اصطلاحات «‌سرویس هوایی»، «‌سرویس هوایی بین‌المللی»، «‌شرکت هواپیمایی» و «توقف به منظورهای غیر حمل و نقل» دارای همان معانی‌است که در ماده (۹۶) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
چ - اصطلاح «‌نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و غیر همراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای ‌مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگیها و سایر خدمات جنبی به استثنای دستمزدها و شرایط حمل پست، می‌باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir