نویست ورود

ماده ۱۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل کیوتو در مورد کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییر آب و هوا

مصوب ۱۳۸۴/۰۳/۱۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱

۱ - اعضاء در اجرای ماده (۱۰) مفاد بندهای (۴)، (۵)، (۷)، (۸)و (۹) ماده (۴) کنوانسیون را مد نظر قرار خواهند داد.
۲ - در زمینه اجرای بند (۱) ماده (۴) کنوانسیون، طبق بند (۳) ماده (۴) و ماده (۱۱) کنوانسیون و از طریق واحدهای فعال یا واحدهای مکانیزم مالی کنوانسیون، اعضای توسعه یافته و سایر اعضای توسعه یافته و مندرج در ضمیمه (۲) کنوانسیون باید:
الف - منابع مالی جدید و اضافی جهت تأمین کل هزینه‌های مورد توافق که اعضای در حال توسعه در پیشبرد اجرای تعهدات موجود به موجب جزء (الف) بند (۱) ماده (۴) کنوانسیون که در بند (الف) ماده (۱۰) گنجانده شده متحمل میشوند را تأمین نمایند.
ب - همچنین منابع مالی را از جمله برای انتقال فناوری مورد نیاز اعضای در حال توسعه به منظور تأمین کلیه هزینه‌های اضافی پیشبرد اجرای تعهدات موجود در بند (۱) ماده (۴) کنوانسیون که در بند (الف) ماده (۱۰) گنجانده شده و بین یک عضو در حال توسعه و مؤسسه بین‌المللی یا مؤسسات موضوع ماده (۱۱) کنوانسیون طبق آن ماده مورد توافق قرار گرفته است، فراهم خواهند کرد.
در اجرای این تعهدات باید لزوم صحت و قابل پیش بینی بودن جریان سرمایه‌ها و اهمیت مسؤولیت مناسب که بین کشورهای توسعه یافته به طور مشترک وجود دارد، در نظر گرفته شود. راهنمائی مکانیزم مالی کنوانسیون در تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء از جمله تصمیمات اتخاذ شده قبل از تصویب این پروتکل با اعمال تغییرات لازم در مورد مفاد این بند به کار گرفته خواهد شد.
۳ - همچنین اعضای توسعه یافته و دیگر اعضای توسعه یافته مندرج در ضمیمه (۲) کنوانسیون می توانند منابع مالی برای اجرای ماده (۱۰) را از طریق مجاری دو طرفه، منطقه‌ای و سایر مجاری چند جانبه فراهم کنند و اعضای در حال توسعه نیز می توانند از این منابع سود ببرند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir