ماده واحده
به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می شود با رعایت اصول پنجاهم (۵۰) و یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نسبت به الحاق به پروتکل کیوتو از ملحقات کنوانسیون تغییر آب و هوا ۱۳۷۱ هجری شمسی (۱۹۹۲ میلادی) مشتمل بر یک مقدمه و بیست و هفت ماده و دو ضمیمه به شرح پیوست اقدام و اسناد مربوط را تسلیم نماید. دولت جمهوری اسلامی ایران در صورتی مجاز به استفاده از ماده (۱۸) پروتکل و ماده (۱۴) کنوانسیون در مورد حل اختلاف می باشد که در این مورد مراتب به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد.
بسم الله الرحمن الرحیم
پروتکل کیوتو در مورد کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد
در مورد تغییر آب و هوا
اعضای این پروتکل؛
که عضو کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییر آب و هوا هستند که از این پس با عنوان « کنوانسیون» نامیده خواهند شد؛
در پیگیری هدف نهائی کنوانسیون به گونه‌ای که در ماده (۲) آن بیان شده است؛
با در نظر گرفتن مفاد کنوانسیون؛
با بهره جوئی از ماده (۳) کنوانسیون
پیرو دستورالعمل برلین که بر اساس تصمیم ۱.پ س/۱ کنفرانس اعضای کنوانسیون در اولین جلسه آن به تصویب رسیده است؛
به شرح زیر توافق نمودند:
پروتکل کیوتو در مورد کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد
در مورد تغییر آب و هوا
اعضای این پروتکل؛
که عضو کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییر آب و هوا هستند که از این پس با عنوان « کنوانسیون» نامیده خواهند شد؛
در پیگیری هدف نهائی کنوانسیون به گونه‌ای که در ماده (۲) آن بیان شده است؛
با در نظر گرفتن مفاد کنوانسیون؛
با بهره جوئی از ماده (۳) کنوانسیون
پیرو دستورالعمل برلین که بر اساس تصمیم ۱.پ س/۱ کنفرانس اعضای کنوانسیون در اولین جلسه آن به تصویب رسیده است؛
به شرح زیر توافق نمودند: