ماده ۱۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت ترکمنستان

۱ - اختلافات مربوط به یک سرمایه گذاری پذیرفته شده بین یک طرف متعاهد و یک یا چند سرمایه گذار طرف متعاهد دیگر از جمله اختلافات درمورد میزان، شرایط و ترتیب پرداخت غرامت باید با مذاکره حل و فصل شود.

۲ - اگر اختلاف تا شش ماه پس از ابلاغ کتبی اختلاف توسط یکی از طرفین اختلاف، حل و فصل نشود اختلاف بنا به انتخاب هر یک از طرفین ارجاع خواهد شد به:
الف - دیوان داوری یا دادگاه صالح طرف متعاهدی که سرمایه گذاری در قلمرواو انجام پذیرفته است.
ب - یک دیوان داوری ویژه که به موجب قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد تشکیل شود.
ج - مرکز بین المللی حل و فصل اختلافات سرمایه گذاری برای حل اختلاف به روش سازش یا داوری و به موجب کنوانسیون حل و فصل اختلافات بین دولتها و اتباع دولتهای دیگر که به تاریخ هجدهم مارس ۱۹۶۵ میلادی ( برابر با ۲۸/۱۲/۱۳۴۴ هجری شمسی) در واشنگتن دی. سی برای امضاء مفتوح گردید، هرگاه هر دو طرف متعاهد عضو این کنوانسیون باشند

۳ - در خلال داوری یا اجرای حکم دیوان داوری طرف متعاهدی که درگیر اختلاف است نباید به این موضوع استناد کند که سرمایه گذار طرف دیگر قسمتی از غرامت خسارت یا تمامی آن را بر مبنای بیمه دریافت نموده است.

۴ - رأی دیوان برای طرف متعاهد و سرمایه گذار قطعی و الزام آور خواهد بود.