نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بیلوروس

مصوب ۱۳۷۹/۰۲/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه:
۱ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» شامل هر نوع دارائی می‌باشد و به خصوص و بدون قید انحصار به موارد زیر اطلاق می‌گردد:
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و نیز هرگونه حقوق مربوط به آنها مانند رهن، حق حبس مال، وثیقه یا حق انتفاع.
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ - حق نسبت به پول یا هر عملیاتی که دارای ارزش اقتصادی باشد.
ت - حق‌التألیف، حقوق مالکیت معنوی و صنعتی مانند حق اختراع ، مدلهای بهره‌برداری، طرحها یا مدلهای صنعتی، علائم تجاری یا خدماتی ، اسامی ‌تجاری، دانش فنی و حسن شهرت و اعتبار تجاری.
ث - حق اکتشاف، استخراج یا بهره‌برداری از منابع طبیعی و نیز کلیه حقوق کسبی اعطا شده توسط قانون، قرارداد یا تصمیم قانونی مراجع ذی‌صلاح.
۲ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» در ارتباط با هر یک از طرفهای متعاهد به :
‌الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین و مقررات همان طرف متعاهد، اتباع طرف متعاهد مذکور به شمار آیند.
ب - اشخاص حقوقی که به موجب قوانین و مقررات همان طرف متعاهد تأسیس شده و مقر و فعالیت اقتصادی حقیقی آنها در قلمرو همان طرف‌ متعاهد قرار گرفته باشد، اطلاق می‌گردد که در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری نمایند.
۳ - اصطلاح «‌عواید» به معنای مبالغی است که به طور قانونی از یک سرمایه‌گذاری حاصل گردیده و به خصوص و بدون قید انحصار، شامل سود، ‌هزینه مالی، عایدات سرمایه‌ای، سود سهام، حق‌الامتیاز و کارمزد می‌باشد.
۴ - اصطلاح قلمرو به معنای قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد، شامل خشکی، آبهای سرزمینی و داخلی و بستر و زیربستر دریا می‌باشد که جمهوری‌اسلامی ایران و جمهوری بیلوروس طبق حقوق بین‌الملل بر آن حق حاکمیت یا صلاحیت قضائی اعمال می‌کنند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir