ماده ۱۵
مدت و فسخ:
۱ - این موافقتنامه برای یک دوره ده‌ساله معتبر خواهد بود و اعتبار آن ادامه خواهد داشت، مگر آنکه طبق بند (۲) این ماده فسخ گردد.
۲ - هر طرف متعاهد می‌تواند با ارائه اطلاعیه کتبی یک ساله به طرف متعاهد دیگر، این موافقتنامه را در پایان دوره ده ساله اول یا در هر زمان پس از آن فسخ نماید.
۳ - نسبت به سرمایه‌گذاریهای انجام شده یا تحصیل شده قبل از تاریخ فسخ این موافقتنامه، مفاد تمامی سایر مواد این موافقتنامه برای یک دوره اضافی ده ساله از تاریخ فسخ همچنان نافذ خواهد بود.
در تأیید مراتب فوق، امضاء‌کنندگان زیر که از طرف دولتهای متبوع خود بدین منظور به‌طور مقتضی مجاز شده‌اند این موافقتنامه را امضاء کرده‌اند.
این موافقتنامه به تاریخ چهاردهم ژوئیه سال ۱۹۹۵ برابر با بیست و سوم تیر ۱۳۷۴ هجری شمسی در شهر مینسک ، در دو نسخه به زبانهای فارسی، بیلوروسی و انگلیسی ، به امضاء رسید که همه متون از اعتبار یکسان برخوردارند ، در صورت اختلاف در تفسیر موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک خواهد‌بود.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری بیلوروس
۱ - این موافقتنامه برای یک دوره ده‌ساله معتبر خواهد بود و اعتبار آن ادامه خواهد داشت، مگر آنکه طبق بند (۲) این ماده فسخ گردد.
۲ - هر طرف متعاهد می‌تواند با ارائه اطلاعیه کتبی یک ساله به طرف متعاهد دیگر، این موافقتنامه را در پایان دوره ده ساله اول یا در هر زمان پس از آن فسخ نماید.
۳ - نسبت به سرمایه‌گذاریهای انجام شده یا تحصیل شده قبل از تاریخ فسخ این موافقتنامه، مفاد تمامی سایر مواد این موافقتنامه برای یک دوره اضافی ده ساله از تاریخ فسخ همچنان نافذ خواهد بود.
در تأیید مراتب فوق، امضاء‌کنندگان زیر که از طرف دولتهای متبوع خود بدین منظور به‌طور مقتضی مجاز شده‌اند این موافقتنامه را امضاء کرده‌اند.
این موافقتنامه به تاریخ چهاردهم ژوئیه سال ۱۹۹۵ برابر با بیست و سوم تیر ۱۳۷۴ هجری شمسی در شهر مینسک ، در دو نسخه به زبانهای فارسی، بیلوروسی و انگلیسی ، به امضاء رسید که همه متون از اعتبار یکسان برخوردارند ، در صورت اختلاف در تفسیر موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک خواهد‌بود.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری بیلوروس
پروتکل
همزمان با امضای موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بیلوروس، طرفهای متعاهد در مورد بندهای زیر که اجزای لاینفک موافقتنامه را تشکیل می‌دهند نیز توافق نمودند:
به منظور توضیح بیشتر در مورد اصطلاحات «سرمایه‌گذاری» و «پذیرفته شده» که در بند (۱) ماده (۱) و بند (۱) ماده (۳) و در سایر مواد موافقتنامه مورد‌استفاده قرار گرفته‌اند، مواضع طرفهای متعاهد به شرح ذیل می‌باشد:
۱ - در مورد جمهوری اسلامی ایران اصطلاح «سرمایه‌گذاری» مندرج در بند (۱) از ماده (۱) و بند (۱) از ماده (۳) و همین‌طور در سایر مواد موافقتنامه، منحصراً ناظر بر سرمایه‌گذاریهایی است که در قلمرو جمهوری اسلامی ایران بر طبق قانون جلب و حمایت سرمایه‌های خارجی در ایران و آیین‌نامه اجرائی آن یا قوانین و مقرراتی که جایگزین آن خواهد شد، پذیرفته شده و به ثبت رسیده باشند.
پذیرش و ثبت سرمایه‌گذاریهای سرمایه‌گذاران جمهوری بیلوروس در قلمرو جمهوری اسلامی ایران به وسیله یک «گواهی پذیرش»، سندیت می‌یابد.این گواهی سند ویژه‌ای است که توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی ، سازمان سرمایه‌گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران یا قائم‌مقام آن صادر‌می‌گردد و مؤید تصویب سرمایه‌گذاری طبق قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران برای سرمایه‌گذاری خارجی می‌باشد.
«گواهی پذیرش» ممکن است شرایط خاصی را که بر آن اساس سرمایه‌گذاری پذیرفته شده است تعیین نماید. سرمایه‌گذاریهایی که «گواهی پذیرش» دریافت ننمایند، از حمایت یا مزایای موافقتنامه برخوردارد نخواهند بود.
۲ - در مورد جمهوری بیلوروس اصطلاح سرمایه‌گذاری مندرج در بند (۱) ماده (۱) و بند (۱) ماده (۳) موافقتنامه و نیز در سایر مواد موافقتنامه، ناظر‌است بر کلیه سرمایه‌گذاریهای انجام شده به وسیله سرمایه‌گذاران جمهوری اسلامی ایران در قلمرو جمهوری بیلوروس طبق قانون جمهوری بیلوروس در خصوص سرمایه‌گذاریهای خارجی در قلمرو جمهوری بیلوروس مورخ ۱۴ نوامبر ۱۹۹۱ (۲۳/۸/۱۳۷۰ هجری شمسی) و اصلاحیه مورخ ۱۶ ژوئن۱۹۹۳ (۲۶/۳/۱۳۷۲ هجری شمسی) و مقررات اجرایی آن، یا قانون و مقرراتی که جایگزین قانون جمهوری بیلوروس در خصوص سرمایه‌گذاریهای خارجی در قلمرو جمهوری بیلوروس مورخ ۱۴ نوامبر ۱۹۹۱ (۲۳/۸/۱۳۷۰ هجری شمسی) و مقررات اجرایی آن خواهد شد.
این پروتکل به تاریخ چهاردهم ژوئیه سال ۱۹۹۵ برابر با ۲۳/۴/۱۳۷۴ هجری شمسی در شهر مینسک، در دو نسخه به زبانهای فارسی، بیلوروسی و‌انگلیسی، به امضاء رسید که همه متون از اعتبار یکسان برخوردارند. در صورت اختلاف در تفسیر پروتکل، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری بیلوروس
همزمان با امضای موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بیلوروس، طرفهای متعاهد در مورد بندهای زیر که اجزای لاینفک موافقتنامه را تشکیل می‌دهند نیز توافق نمودند:
به منظور توضیح بیشتر در مورد اصطلاحات «سرمایه‌گذاری» و «پذیرفته شده» که در بند (۱) ماده (۱) و بند (۱) ماده (۳) و در سایر مواد موافقتنامه مورد‌استفاده قرار گرفته‌اند، مواضع طرفهای متعاهد به شرح ذیل می‌باشد:
۱ - در مورد جمهوری اسلامی ایران اصطلاح «سرمایه‌گذاری» مندرج در بند (۱) از ماده (۱) و بند (۱) از ماده (۳) و همین‌طور در سایر مواد موافقتنامه، منحصراً ناظر بر سرمایه‌گذاریهایی است که در قلمرو جمهوری اسلامی ایران بر طبق قانون جلب و حمایت سرمایه‌های خارجی در ایران و آیین‌نامه اجرائی آن یا قوانین و مقرراتی که جایگزین آن خواهد شد، پذیرفته شده و به ثبت رسیده باشند.
پذیرش و ثبت سرمایه‌گذاریهای سرمایه‌گذاران جمهوری بیلوروس در قلمرو جمهوری اسلامی ایران به وسیله یک «گواهی پذیرش»، سندیت می‌یابد.این گواهی سند ویژه‌ای است که توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی ، سازمان سرمایه‌گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران یا قائم‌مقام آن صادر‌می‌گردد و مؤید تصویب سرمایه‌گذاری طبق قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران برای سرمایه‌گذاری خارجی می‌باشد.
«گواهی پذیرش» ممکن است شرایط خاصی را که بر آن اساس سرمایه‌گذاری پذیرفته شده است تعیین نماید. سرمایه‌گذاریهایی که «گواهی پذیرش» دریافت ننمایند، از حمایت یا مزایای موافقتنامه برخوردارد نخواهند بود.
۲ - در مورد جمهوری بیلوروس اصطلاح سرمایه‌گذاری مندرج در بند (۱) ماده (۱) و بند (۱) ماده (۳) موافقتنامه و نیز در سایر مواد موافقتنامه، ناظر‌است بر کلیه سرمایه‌گذاریهای انجام شده به وسیله سرمایه‌گذاران جمهوری اسلامی ایران در قلمرو جمهوری بیلوروس طبق قانون جمهوری بیلوروس در خصوص سرمایه‌گذاریهای خارجی در قلمرو جمهوری بیلوروس مورخ ۱۴ نوامبر ۱۹۹۱ (۲۳/۸/۱۳۷۰ هجری شمسی) و اصلاحیه مورخ ۱۶ ژوئن۱۹۹۳ (۲۶/۳/۱۳۷۲ هجری شمسی) و مقررات اجرایی آن، یا قانون و مقرراتی که جایگزین قانون جمهوری بیلوروس در خصوص سرمایه‌گذاریهای خارجی در قلمرو جمهوری بیلوروس مورخ ۱۴ نوامبر ۱۹۹۱ (۲۳/۸/۱۳۷۰ هجری شمسی) و مقررات اجرایی آن خواهد شد.
این پروتکل به تاریخ چهاردهم ژوئیه سال ۱۹۹۵ برابر با ۲۳/۴/۱۳۷۴ هجری شمسی در شهر مینسک، در دو نسخه به زبانهای فارسی، بیلوروسی و‌انگلیسی، به امضاء رسید که همه متون از اعتبار یکسان برخوردارند. در صورت اختلاف در تفسیر پروتکل، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری بیلوروس