اصل یکصد و دهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

متن پیشین:
اصل یکصد و دهم
وظایف و اختیارات رهبری:

متن پیشین:
۱ ـ تعیین فقهای شورای نگهبان.

متن پیشین:
۲ ـ نصب عالیترین مقام قضائی کشور.

متن پیشین:
۳ ـ فرماندهی کل نیروهای مسلح به ترتیب زیر:

الف‌ - نصب و عزل رئیس ستاد مشترک .

ب‌ - نصب و عزل فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی .

ج‌ - تشکیل شورای عالی دفاع ملی، مرکب از هفت نفر از اعضای زیر:

- رئیس جمهور.

- نخست وزیر.

- وزیر دفاع .

- رئیس ستاد مشترک.

- فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی .

- دو مشاور به تعیین رهبر .

د- تعیین فرماندهان عالی نیروهای سه گانه به پیشنهاد شورایعالی دفاع .

ه- اعلان جنگ و صلح و بسیج نیروها به پیشنهاد شورایعالی دفاع.

متن پیشین:
۴ ـ امضای حکم ریاست جمهوری پس از انتخاب مردم، صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون میآید باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دوره اول به تأیید رهبری برسد.

متن پیشین:
۵ـ عزل رئیس جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور، پس از حکم دیوانعالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی یا رأی مجلس شورای ملی به عدم کفایت سیاسی او.

متن پیشین:
۵ـ عزل رئیس جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور، پس از حکم دیوانعالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی یا رای مجلس شورای اسلامی به عدم کفایت سیاسی او.

متن پیشین:
۶ ـ عفو یا تخفیف مجازات محکومین، در حدود موازین اسلامی، پس از پیشنهاد دیوانعالی کشور