نویست ورود

ماده ۵ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لبنان به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیات بر درآمد و سرمایه

مصوب ۱۳۷۹/۰۲/۲۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۵

مقر دائم:
۱ - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «‌مقر دائم» به محل ثابتی اطلاق می‌شود که از طریق آن مؤسسه کلاً یا جزئاً به کسب و کار اشتغال دارد.
۲ - اصطلاح «‌مقر دائم» به ویژه شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره؛
ب - شعبه؛
پ - دفتر؛
ت - کارخانه؛
ث - کارگاه؛
ج - مزرعه یا هر نوع کشتزار؛ و
چ - معدن چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، استخراج و یا بهره‌برداری از منابع طبیعی.
۳ - اصطلاح «‌مقر دائم» موارد زیر را نیز در بر می‌گیرد:
‌کارگاه ساختمانی، پروژه ساخت، سوار کردن و یا نصب ساختمان یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن، ولی فقط در صورتی که این ‌کارگاه، پروژه یا فعالیتها بیش از هجده ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴ - علی‌رغم مقررات قبلی این ماده اصطلاح «‌مقر دائم» شامل موارد زیر نخواهد بود:
‌الف - استفاده از تأسیسات، صرفاً به منظور انبار کردن، نمایش، تحویل اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه.
ب - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه، صرفاً به منظور انبار کردن، تحویل یا نمایش.
پ - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه، صرفاً به منظور فراوری آنها توسط مؤسسه دیگر.
ت - فروش کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه که در چارچوب بازار مکاره یا نمایشگاه موقتی، به نمایش گذارده شده، پس از پایان بازار مکاره یا نمایشگاه‌یاد شده.
ث - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا گردآوری اطلاعات برای آن مؤسسه.
ج - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور انجام سایر فعالیتهای تمهیدی یا کمکی برای آن مؤسسه.
چ - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء‌های (‌الف) تا (ج)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت‌ شغلی حاصل از این ترکیب، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵ - علی‌رغم مقررات بندهای (۱) و (۲) در صورتی که شخصی (‌غیر از عاملی که دارای وضعیت مستقل بوده و مشمول بند (۶) است) در یک دولت ‌متعاهد از طرف مؤسسه‌ای فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به نام آن مؤسسه باشد و اختیار مزبور را به طور معمول اعمال کند، آن مؤسسه در‌مورد فعالیتهائی که شخص برای آن انجام می‌دهد، در آن دولت دارای مقر دائم تلقی خواهد شد مگر آنکه فعالیتهای شخص مزبور محدود به موارد مذکور در بند (۴) باشد، که در این صورت آن فعالیتها چنانچه از طریق محل ثابت کسب و کار نیز انجام گیرند به موجب مقررات بند مذکور، این محل‌ثابت کسب و کار را به مقر دائم تبدیل نخواهد کرد.
۶ - مؤسسه یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق حق‌العملکار، دلال یا هر عامل مستقل دیگری به انجام امور‌می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات اشخاص مزبور در جریان عادی کسب و کار آنان صورت‌گیرد.
‌مع ذالک، هرگاه فعالیتهای چنین عاملی به طور کامل یا تقریباً کامل به آن مؤسسه تخصیص یافته باشد، چنانچه معاملات بین این عامل و آن مؤسسه در‌شرایط استقلال انجام نگیرد، او به عنوان عامل دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷ - صرف اینکه شرکت مقیم یا فعال یک دولت متعاهد، شرکت مقیم در دولت متعاهد دیگر را کنترل می‌کند و یا تحت کنترل آن قرار دارد (‌خواه از‌طریق مقر دائم و خواه به نحو دیگر) به خودی خود برای اینکه یکی از آنها مقر دائم دیگر محسوب شود، کافی نخواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir