نویست ورود

ماده ۱۱ قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمبابوه

مصوب ۱۳۹۵/۰۶/۱۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱

امنیت‌ هوانوردی‌
۱- طرفهای‌ متعاهد حقوق‌ و تعهداتی‌ را که‌ به‌ موجب‌ حقوق‌ بین‌الملل‌ در قبال‌ یکدیگر درخصوص‌ حفظ‌ امنیت‌ هواپیمایی‌ کشوری‌ در برابر اعمال‌ مداخله‌گرایانه‌ غیرقانونی‌ دارند، مورد تأکید قرار می دهند. طرفهای‌ متعاهد بدون‌ تحدید کلیت‌ حقوق‌ و تعهداتی‌ که‌ به‌ موجب‌ حقوق‌ بین‌ الملل‌ به ‌عهده‌ دارند، به ‌ویژه‌ طبق‌ مفاد کنوانسیون‌ راجع‌ به‌ جرائم‌ و برخی‌ اعمال‌ ارتکابی‌ دیگر در هواپیما، امضاء شده‌ در توکیو به‌ تاریخ‌ ۲۳ /۶ /۱۳۴۲ هجری‌ شمسی‌ مطابق‌ با ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۳ میلادی‌، کنوانسیون‌ راجع‌ به‌ جلوگیری‌ از تصرف‌ غیرقانونی‌ هواپیما، امضاء شده‌ در لاهه‌ به‌ تاریخ‌ ۲۵ /۹ /۱۳۴۹ هجری‌ شمسی‌ مطابق‌ با ۱۶ دسامبر ۱۹۷۰ میلادی‌ و کنوانسیون‌ راجع‌ به‌ جلوگیری‌ از اعمال‌ غیرقانونی‌ علیه‌ امنیت‌ هواپیمایی‌ کشوری،‌ امضاء شده‌ در مونترال‌ به‌ تاریخ‌ ۱ /۷ /۱۳۵۰ هجری ‌شمسی‌ مطابق‌ با ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۱ میلادی‌ عمل‌ خواهند کرد.
۲- طرفهای‌ متعاهد حسب‌ تقاضا، کلیه‌ مساعدت‌ های‌ لازم‌ را به‌ یکدیگر جهت‌ جلوگیری‌ از تصرف‌ غیرقانونی‌ هواپیماهای‌ کشوری و سایر اعمال‌ غیرقانونی‌ علیه‌ امنیت‌ این‌ هواپیماها، مسافران‌ و خدمه‌ آنها، فرودگاهها و تأسیسات‌ هوانوردی‌ و هر نوع‌ تهدید دیگر علیه‌ امنیت‌ هواپیمایی‌ کشوری‌ ارائه‌ خواهند کرد.
۳- طرفهای‌ متعاهد باید در روابط‌ دوجانبه‌ خود طبق‌ مقررات‌ امنیت‌ هوانوردی‌ مصوب‌ سازمان‌ بین‌ المللی‌ هواپیمایی‌ کشوری‌ که‌ به‌ عنوان‌ ضمائم‌ کنوانسیون‌ هواپیمایی‌ کشوری‌ بین‌ المللی‌ شناخته‌ شده اند تا حدودی‌ که‌ مقررات‌ امنیتی‌ مزبور در مورد طرفها قابل‌ اجراء است‌ عمل‌ نمایند. طرفهای‌ متعاهد باید از متصدیان‌ هواپیماهایی‌ که‌ محل‌ ثبت‌ آن‌ هواپیماها یا محل‌ اصلی‌ کار و یا اقامت‌ دائمی‌ متصدیان‌ آنها در سرزمین‌ وی‌ واقع‌ شده‌ و نیز از متصدیان‌ فرودگاههای‌ واقع‌ در سرزمین‌ خود بخواهد که‌ مطابق‌ مقررات‌ امنیتی هوانوردی‌ مزبور عمل‌ کنند.
۴- هر طرف‌ متعاهد می ‌تواند از متصدیان‌ هواپیماها بخواهد که‌ مقررات‌ امنیت‌ هوانوردی‌ مورد اشاره‌ در بند (۳) فوق‌ را که‌ طرف‌ متعاهد دیگر برای‌ ورود به‌ سرزمین‌ خود، خروج‌ از آن‌ یا در مدت‌ توقف‌ در آنجا مقرر کرده‌ است‌، رعایت‌ کنند. هر طرف‌ متعاهد باید اطمینان‌ حاصل‌ کند که‌ در سرزمین خود‌ اقدامات‌ کافی‌ برای‌ حفاظت‌ از لوازم‌ همراه‌ مسافر، اثاثیه‌ مسافر، بار و خواربار هواپیما پیش‌ از سوار شدن‌ مسافران‌ یا بارگیری‌ و به‌ هنگام‌ آن‌ به‌ نحو مؤثر انجام‌ می ‌شود. همچنین‌ هر طرف‌ متعاهد باید هر درخواستی‌ را که‌ طرف‌ متعاهد دیگر برای‌ انجام‌ اقدامات‌ معقول‌ امنیتی‌ ویژه‌ جهت‌ مقابله‌ با تهدیدی‌ خاص‌ به‌ عمل‌ آورد، با نظر مساعد مورد توجه‌ قرار دهد.
۵- هرگاه‌ هواپیمای‌ کشوری به‌ طور غیرقانونی‌ تصرف‌ شود و یا اعمال‌ غیرقانونی‌ دیگری‌ علیه‌ امنیت‌ این‌ هواپیما، مسافران‌ و خدمه‌ آن، فرودگاهها یا تأسیسات‌ هوانوردی‌ صورت‌ پذیرد، و یا تهدیدی‌ در این‌ مورد انجام‌ گیرد، طرفهای‌ متعاهد باید از طریق‌ تسهیل‌ ارتباطات‌ و اتخاذ تدابیر مناسب‌ دیگر به ‌منظور ختم‌ سریع‌ و بی‌ خطر حادثه‌ و یا خنثی‌ کردن‌ تهدید مزبور به‌ یکدیگر یاری‌ رسانند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir