ماده ۴
حمل و نقل منظم
۱ - اصطلاح «حمل و نقل منظم» عبارت است از حمل و نقل برنامه‌ریزی شده مسافر در مسیرهای معین که امکان سوار یا پیاده شدن مسافر در ایستگاههای تعیین شده وجود دارد.
۲ - حمل و نقل منظم بین دو کشور یا به صورت ترانزیت (عبوری) از قلمرو آنها باید به تأیید مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد برسد.
۳ - مقامات صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای برقراری حمل و نقل منظم مجوز صادر می‌نمایند. مقامات صلاحیتدار به طور مشترک شرایط و ضوابط اخذ مجوز شامل زمان استمرار، تعداد سفر، جداول زمانی و همچنین دیگر جزئیات ضروری برای برقراری حمل و نقل منظم مؤثر و روان را تعیین خواهند نمود.
۱ - اصطلاح «حمل و نقل منظم» عبارت است از حمل و نقل برنامه‌ریزی شده مسافر در مسیرهای معین که امکان سوار یا پیاده شدن مسافر در ایستگاههای تعیین شده وجود دارد.
۲ - حمل و نقل منظم بین دو کشور یا به صورت ترانزیت (عبوری) از قلمرو آنها باید به تأیید مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد برسد.
۳ - مقامات صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای برقراری حمل و نقل منظم مجوز صادر می‌نمایند. مقامات صلاحیتدار به طور مشترک شرایط و ضوابط اخذ مجوز شامل زمان استمرار، تعداد سفر، جداول زمانی و همچنین دیگر جزئیات ضروری برای برقراری حمل و نقل منظم مؤثر و روان را تعیین خواهند نمود.