ماده واحده
موافقتنامه بین المللی روغن و کنسرو زیتون مورخ ۹/۲/۱۳۸۴ هجری شمسی(برابر با ۲۹ آوریل ۲۰۰۵ میلادی) مشتمل بر چهل و هشت ماده و سه پیوست (به شرح پیوست)و با لحاظ اعلامیه توضیحی زیر تصویب می گردد و به دولت اجازه تودیع اسناد آن داده می شود.
تبصره ۱: جمهوری اسلامی ایران خود را ملتزم به ترتیبات موضوع مواد(۲۳) و (۳۷) موافقتنامه درخصوص ارجاع هرگونه اختلافی که از طریق مذاکره حل و فصل نشود، به داوری نمی داند. ارجاع اختلاف به داوری صرفاً در صورت رضایت کلیه طرفهای اختلاف و با رعایت قوانین و مقررات مربوط ممکن می باشد.
تبصره ۲: تغییرات و اصلاحات پیشنهادی موضوع بند (۲) ماده (۴۳) و مفاد ماده(۴۸) این موافقتنامه پس از تصویب مجلس شورای اسلامی مطابق با اصل هفتاد و هفتم(۷۷) و با رعایت مفاد اصل یکصد و سی و نهم(۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران لازم الاجراء می باشد.
اعلامیه توضیحی- برداشت دولت جمهوری اسلامی ایران از مقدمه موافقتنامه یادشده این است که برخی از ارقام گیاه زیتون جزء ذخائر ژنتیکی و بومی کشور ایران نیز می باشد و ایران یکی از مناطق کشت زیتون است.
مقدمه
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه بین المللی روغن و کنسرو زیتون
طرفهای این موافقتنامه،
با تأکید بر این که کاشت زیتون، استاندارد زندگی و هستی میلیونها خانواده را که به اقدامات متخذه به منظور حفظ و توسعه مصرف محصولات زیتون وابسته هستند، اداره می کند و اقتصاد جهانی چنین محصولاتی را بهبود می بخشد،
با یادآوری این که درخت زیتون درختی است که با توجه به خصوصیت پایایی و دوامش برای تداوم نگهداری و حفظ خاک، ضروری است و وسیله ای است برای توسعه زمینی که برای کاشت محصولات دیگر مفید نیست و این که حتی در شرایط کشت غیرمتراکم، به اصلاح کاشت عکس العمل خوبی نشان می دهد،
با توجه به این که روغن و کنسرو زیتون فرآورده های اساسی ضروری در مناطقی هستند که زیتون در آن به عمل می آید و ترکیبات اصلی رژیم غذایی منطقه مدیترانه و اخیراً در رژیم غذایی سایر مناطق می باشد،
با درنظر داشتن این که تولید زیتون نامنظم است که این امر مشکلات خاصی را ایجاد می نماید که ممکن است به منافع تولیدکنندگان و مصـرف کنندگان ضرر جدی وارد کند و سیاستهای کلی توسعه اقتصادی کشورهای منطقه ای را که زیتـون را عمل آوری می کنند به مخاطره بیاندازد،
در این رابطه، با تأکید بر این که اهمیت عمده تولید زیتون در اقتصاد بسیاری از کشورها،
با در نظر داشتن این که از نقطه نظر خصوصیات ویژه عمل آوری زیتون اقداماتی باید انجام پذیرد و برای بازار محصولات آن، رشد و تعالی فضای ملی و اقدام بین المللی، ضـروری است،
با در نظر داشتن این که ضروری است تا کار انجام شده در چهارچوب موافقتنامه های قبلی منعقده از زمان موافقتنامه سال ۱۹۵۶ میلادی(۱۳۳۵هجری شمسی) تا موافقتنامه سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵هجری شمسی) که در سال ۱۹۹۳ میلادی(۱۳۷۲هجری شمسی)اصلاح شد، توسعه و ادامه یابد و این که لازم است مذاکراتی برای موافقتنامه به هنگام شده جدید در پرتو تغییرات در صنعت صورت پذیرد،
با در نظر داشتن مقررات توافق سائوپولو، موضوع یازدهمین اجلاس کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد تجارت و توسعه،
به شرح زیر توافق نموده اند:
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه بین المللی روغن و کنسرو زیتون
طرفهای این موافقتنامه،
با تأکید بر این که کاشت زیتون، استاندارد زندگی و هستی میلیونها خانواده را که به اقدامات متخذه به منظور حفظ و توسعه مصرف محصولات زیتون وابسته هستند، اداره می کند و اقتصاد جهانی چنین محصولاتی را بهبود می بخشد،
با یادآوری این که درخت زیتون درختی است که با توجه به خصوصیت پایایی و دوامش برای تداوم نگهداری و حفظ خاک، ضروری است و وسیله ای است برای توسعه زمینی که برای کاشت محصولات دیگر مفید نیست و این که حتی در شرایط کشت غیرمتراکم، به اصلاح کاشت عکس العمل خوبی نشان می دهد،
با توجه به این که روغن و کنسرو زیتون فرآورده های اساسی ضروری در مناطقی هستند که زیتون در آن به عمل می آید و ترکیبات اصلی رژیم غذایی منطقه مدیترانه و اخیراً در رژیم غذایی سایر مناطق می باشد،
با درنظر داشتن این که تولید زیتون نامنظم است که این امر مشکلات خاصی را ایجاد می نماید که ممکن است به منافع تولیدکنندگان و مصـرف کنندگان ضرر جدی وارد کند و سیاستهای کلی توسعه اقتصادی کشورهای منطقه ای را که زیتـون را عمل آوری می کنند به مخاطره بیاندازد،
در این رابطه، با تأکید بر این که اهمیت عمده تولید زیتون در اقتصاد بسیاری از کشورها،
با در نظر داشتن این که از نقطه نظر خصوصیات ویژه عمل آوری زیتون اقداماتی باید انجام پذیرد و برای بازار محصولات آن، رشد و تعالی فضای ملی و اقدام بین المللی، ضـروری است،
با در نظر داشتن این که ضروری است تا کار انجام شده در چهارچوب موافقتنامه های قبلی منعقده از زمان موافقتنامه سال ۱۹۵۶ میلادی(۱۳۳۵هجری شمسی) تا موافقتنامه سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵هجری شمسی) که در سال ۱۹۹۳ میلادی(۱۳۷۲هجری شمسی)اصلاح شد، توسعه و ادامه یابد و این که لازم است مذاکراتی برای موافقتنامه به هنگام شده جدید در پرتو تغییرات در صنعت صورت پذیرد،
با در نظر داشتن مقررات توافق سائوپولو، موضوع یازدهمین اجلاس کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد تجارت و توسعه،
به شرح زیر توافق نموده اند: