ماده ۱۶ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تونس

۱ – هر طرف متعاهد می تواند در هر زمان در رابطه با استانداردهای ایمنی در هر زمینه مرتبط با خدمه پروازی، هواپیما بهره برداری از آن که طرف متعاهد دیگر به کار گرفته است، تقاضای مشاوره نماید. چنین مشاوره ای ظرف مدت (۳۰) روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد.

۲ – چنانچه یک طرف متعاهد بعد از این مشاوره ملاحظه کند که طرف متعاهد دیگر استانداردهای ایمنی را در هر زمینه ای که حداقل معادل با کمترین استانداردهای وضع شده در آن زمان طبق کنوانسیون هستند به طور مؤثر حفظ و اجراء نمی نماید، طرف متعاهد نخست، طرف متعاهد دیگر را از یافته های مزبور و اقداماتی که برای تطبیق با آن حداقل استانداردها ضروری به نظر می رسد آگاه خواهد کرد و طرف متعاهد دیگر در مدت (۳۰) روز یا مدت بیشتری که ممکن است مورد توافق قرار گیرد، اقدام مقتضی را به عمل می آورد، در غیر این صورت ماده (۴) این موافقتنامه (تعلیق و لغو) را اعمال خواهد کرد.

۳ – علی رغم تعهدات مندرج در ماده (۳۳) کنوانسیون، موافقت می شود که هر هواپیمایی که توسط شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد در خدماتی از مبدأ سرزمین طرف متعاهد دیگر یا بالعکس مورد بهره برداری قرار می گیرد، می تواند مادامی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر است مشمول بازرسی نماینـــدگان مجاز طرف متعاهد دیگر در داخل و اطراف هواپیما (که در این ماده «بازرسی پلکانی» نامیده می شود) قرار گیرد تا طبق کنوانسیون اعتبار اسناد هواپیما و خدمه پروازی آن و شرایط ظاهری هواپیما و لوازم آن بررسی شود مشروط براین که این امر منجر به تأخیر بدون دلیل نگردد.

۴ – هرگاه بازرسی پلکانی یا مجموعه ای از بازرسی های پلکانی منجر به موارد زیر شود:
الف- نگرانی های جدی مبنی بر این که هواپیما یا بهره برداری از هواپیما سازگار با حداقل استانداردهای برقرار شده به موجب کنوانسیون در آن زمان نمی باشد، یا
ب- نگرانی های جدی مبنی بر عدم به کارگیری و اجرای موثر استانداردهای ایمنی برقرار شده به موجب کنوانسیون در آن زمان؛
طرف متعاهد انجام دهنده بازرسی از نظر ماده (۳۳) کنوانسیون مختار خواهد بود تا نتیجه بگیرد که الزاماتی که به موجب آنها گواهینامه یا پروانه های مربوط به هواپیما یا خدمه پروازی آن هواپیما صادر یا معتبر شناخته شده یا الزاماتی که به موجب آنها هواپیمای مزبور مورد بهره برداری قرار می گیرد مساوی یا بالاتر از حداقل استانداردهای برقرار شده به موجب کنوانسیون نیست.

۵ – در صورتی که نماینده شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد از دسترسی به هواپیمای مورد بهره برداری توسط آن شرکت جهت انجام بازرسی پلکانی طبق بند (۳) فوق جلوگیری به عمل آورد، طرف متعاهد دیگر مختار خواهد بود تا استنباط نماید که نگرانی های جدی موضوع بند (۴) فوق ایجاد شده و به نتایج اشاره شده در آن بند برسد.

۶ – در صورتی که هر طرف متعاهد در نتیجه بازرسی پلکانی ، مجموعه ای از بازرسی های پلکانی، جلوگیری از دسترسی به هواپیما برای بازرسی پلکانی، مشاوره یا هر ترتیب دیگر به این نتیجه برسد که اقدام فوری برای ایمنی عملیات شرکت هواپیمایی ضروری است، طرف متعاهد مزبور این حق را محفوظ می دارد که اجازه بهره برداری شرکت هواپیمایی طرف متعاهد دیگر را به فوریت معلق نماید یا تغییر دهد.

۷ – هر اقدامی توسط یک طرف متعاهد مطابق با بند (۲) یا (۶) فوق با از بین رفتن زمینه اتخاذ آن اقدام، متوقف خواهد شد.