ماده ۴ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تونس

۱ – مقام هواپیمایی هر طرف متعاهد حق دارد در موارد زیر در مورد شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر از اعطای اجازه مورد اشاره در ماده(۳) (تعیین و اجازه) خودداری نموده، یا چنین اجازه ای را لغو یا معلق کند یا در هر زمان به طور موقت یا دائمی شرایطی را وضع کند:
الف) چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور دارای شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی که به طور معمول توسط مقام هواپیمایی آن طرف متعاهد مطابق با کنوانسیون اعمال می شود، نباشد یا آنها را رعایت نکنند؛
ب) چنانچه مقام هواپیمایی آن طرف متعاهد قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمایی مذکور متعلق به طرف متعاهد تعیین کننده شرکت هواپیمایی یا اتباع وی می باشد؛ یا
پ) چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور در انجام عملیات بهره برداری از شرایط مقرر به موجب این موافقتنامه تخطی کند.

۲ – حقوق مذکور در بند (۱) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و مقررات فوق الذکر فوریت داشته باشد، فقط بعد از مشورت با مقام هواپیمایی طرف متعاهد دیگر طبق ماده(۱۷) (مشاوره) صورت خواهد گرفت.