ماده ۱۳
دستمزدهای فنی
۱ - علیرغم مقررات ماده (۱۵)، دستمزدهای فنی حاصل در یک دولت متعاهد بوسیله شخص مقیم دولت متعاهد دیگر که صاحب منافع مربوط به آن بوده و در ارتباط با آن در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات است در دولت متعاهد نخست با نرخی که بیش از ده درصد (۱۰%) مبلغ ناخالص دستمزدهای فنی نباشد مشمول مالیات میشود.
۲ - اصطلاح «دستمزدهای فنی» در این ماده به هر نوع پرداخت به هر شخص، غیر از کارمند شخص پرداخت کننده، بابت خدمات فنی، مدیریتی یا مشاورهای اطلاق میشود.
۳ - هرگاه مالک منافع دستمزدهای فنی مقیم یک دولت متعاهد بوده و در دولت متعاهد دیگری که دستمزدهای فنی حاصل میشود از طریق مقر دائم واقع در آن فعالیت شغلی داشته باشد یا در آن دولت دیگر خدماتی شخصی انجام دهد و دستمزدهای فنی به طور مؤثر در ارتباط با مقر دائم مذکور یا این گونه خدمات باشد، مقررات بند (۱) این ماده اعمال نخواهد شد. در این صورت حسب مورد مقررات ماده (۷) یا (۱۵) مجری خواهد بود.
۴ - دستمزدهای فنی در صورتی در یک دولت متعاهد حاصل شده تلقی خواهد شد که پرداخت کننده خود آن دولت یا تقسیم سیاسی، یا مقام محلی یا شخص مقیم آن دولت باشد. معذلک در صورتی که شخص پرداخت کننده دستمزدهای فنی، (خواه مقیم یک دولت متعاهد باشد یا نباشد) در یک دولت متعاهد دارای مقر دائمی باشد که درارتباط با آن تعهد پرداخت دستمزدهای فنی ایجاد شده و پرداخت این گونه دستمزدهای فنی به عهده مقر دائم مزبور باشد در این صورت دستمزدهای فنی در دولت متعاهدی حاصل شده تلقی خواهد شد که مقر دائم مزبور در آن واقع است.
۵ - چنانچه به سبب وجود رابطهای خاص بین پرداخت کننده و مالک منافع یا بین هر دوی آنها با شخص دیگری مبلغ دستمزدهای فنی به هر دلیل بیش از مبلغی باشد که در صورت عدم وجود چنین ارتباطی بین مالک منافع و پرداخت کننده توافق میشد، مقررات در این ماده فقط نسبت به مبلغ اخیرالذکر مجری خواهد بود. در این گونه موارد قسمت مازاد پرداختی طبق قوانین هر یک از دولتهای متعاهد و با رعایت سایر مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات باقی خواهد ماند.
۱ - علیرغم مقررات ماده (۱۵)، دستمزدهای فنی حاصل در یک دولت متعاهد بوسیله شخص مقیم دولت متعاهد دیگر که صاحب منافع مربوط به آن بوده و در ارتباط با آن در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات است در دولت متعاهد نخست با نرخی که بیش از ده درصد (۱۰%) مبلغ ناخالص دستمزدهای فنی نباشد مشمول مالیات میشود.
۲ - اصطلاح «دستمزدهای فنی» در این ماده به هر نوع پرداخت به هر شخص، غیر از کارمند شخص پرداخت کننده، بابت خدمات فنی، مدیریتی یا مشاورهای اطلاق میشود.
۳ - هرگاه مالک منافع دستمزدهای فنی مقیم یک دولت متعاهد بوده و در دولت متعاهد دیگری که دستمزدهای فنی حاصل میشود از طریق مقر دائم واقع در آن فعالیت شغلی داشته باشد یا در آن دولت دیگر خدماتی شخصی انجام دهد و دستمزدهای فنی به طور مؤثر در ارتباط با مقر دائم مذکور یا این گونه خدمات باشد، مقررات بند (۱) این ماده اعمال نخواهد شد. در این صورت حسب مورد مقررات ماده (۷) یا (۱۵) مجری خواهد بود.
۴ - دستمزدهای فنی در صورتی در یک دولت متعاهد حاصل شده تلقی خواهد شد که پرداخت کننده خود آن دولت یا تقسیم سیاسی، یا مقام محلی یا شخص مقیم آن دولت باشد. معذلک در صورتی که شخص پرداخت کننده دستمزدهای فنی، (خواه مقیم یک دولت متعاهد باشد یا نباشد) در یک دولت متعاهد دارای مقر دائمی باشد که درارتباط با آن تعهد پرداخت دستمزدهای فنی ایجاد شده و پرداخت این گونه دستمزدهای فنی به عهده مقر دائم مزبور باشد در این صورت دستمزدهای فنی در دولت متعاهدی حاصل شده تلقی خواهد شد که مقر دائم مزبور در آن واقع است.
۵ - چنانچه به سبب وجود رابطهای خاص بین پرداخت کننده و مالک منافع یا بین هر دوی آنها با شخص دیگری مبلغ دستمزدهای فنی به هر دلیل بیش از مبلغی باشد که در صورت عدم وجود چنین ارتباطی بین مالک منافع و پرداخت کننده توافق میشد، مقررات در این ماده فقط نسبت به مبلغ اخیرالذکر مجری خواهد بود. در این گونه موارد قسمت مازاد پرداختی طبق قوانین هر یک از دولتهای متعاهد و با رعایت سایر مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات باقی خواهد ماند.