ماده ۳
مبارزه با اعمال تروریستی
طرفهای متعاهد در راستای مبارزه با اعمال تروریستی با یکدیگر حداکثر همکاری را خواهند نمود. مطابق اهداف این موافقتنامه، فعالیتهای تروریستی، اقداماتی است که جهت اعمال زور و تحت فشار قراردادن دولت یا سازمانهای دولتی با استفاده یا تهدید به استفاده از خشونت به منظور ارعاب جامعه یا کسب امتیاز سیاسی و یا اقتصادی، صورت می‌گیرد و طبق قوانین ملی هر دو دولت، اسناد بین‌المللی منعقده توسط طرفهای متعاهد، جرم محسوب می‌گردد. در راستای اجرای این موافقتنامه به ویژه اقدامات زیر، اقدامات تروریستی تلقی خواهد گردید:
طرفهای متعاهد در راستای مبارزه با اعمال تروریستی با یکدیگر حداکثر همکاری را خواهند نمود. مطابق اهداف این موافقتنامه، فعالیتهای تروریستی، اقداماتی است که جهت اعمال زور و تحت فشار قراردادن دولت یا سازمانهای دولتی با استفاده یا تهدید به استفاده از خشونت به منظور ارعاب جامعه یا کسب امتیاز سیاسی و یا اقتصادی، صورت می‌گیرد و طبق قوانین ملی هر دو دولت، اسناد بین‌المللی منعقده توسط طرفهای متعاهد، جرم محسوب می‌گردد. در راستای اجرای این موافقتنامه به ویژه اقدامات زیر، اقدامات تروریستی تلقی خواهد گردید:
۱ـ اعمال زور و خشونت و یا تهدید به اعمال خشونت علیه افراد و اهداف نظامی و غیرنظامی به منظور ارعاب جامعه و یا قشر معینی از جامعه و یا کسب امتیاز از دولت،
۲ـ هرگونه حمله به تمامیت جسمانی افراد که منجر به مرگ و یا جراحت شدید گردد و نیز هرگونه اقدام به گروگانگیری که با تعریف مندرج در کنوانسیون مورخ ۱۹۷۹ میلادی برابر با ۱۳۵۸ هجری شمسی ملل متحد علیه گروگانگیری منطبق باشد،
۳ـ نگهداری، حمل، قاچاق، تهیه و یا استفاده از اسلحه گرم، مواد منفجره و تسلیحات هسته‌ای، رادیواکتیو، بیولوژیکی یا شیمیایی و فعالیتهای مربوط به تحقیقات و توسعه سلاحهای شیمیایی به صورت غیرقانونی،
۴ـ هرگونه اقدام علیه امنیت ملـی و تمامیت ارضـی با توسل به خشونت یا تهدید به اعمال خشونت،
۵ ـ کلیه جرایم پیش‌بینی شده در کنوانسیون راجع به جرایم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما، امضـاء شده در توکیـو به تاریخ ۲۳ / ۶ / ۱۳۴۲ هجری شمسی مطابق با ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۳ میلادی و کنوانسیون راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری امضاء شده در مونترال به تاریخ ۱ / ۷ / ۱۳۵۰ هجری شمسی مطابق با ۲۳ سپتامبر۱۹۷۱ میلادی،
۶ ـ هرگونه اقدام علیه افراد دارای مصونیت بین‌المللی موضوع کنوانسیون ۱۹۷۳ میلادی برابر با ۱۳۵۲ هجری شمسی راجع به جلوگیری و مجازات جرایم علیه اشخاص مورد حمایت بین‌المللی از جمله مأمورین دیپلماتیک،
۷ـ وارد آوردن خسارت به تأسیسات دولتی یا عمومی، سامانه‌های حمل و نقل و تأسیسات زیربنائی از جمله سامانه فناوری اطلاعات، سکوهای ثابت موجود در فلات قاره، اموال عمومی یا خصوصی که منجر به تهدید حیات انسان و یا ضررهای مادی غیرقابل جبران شود،
۸ ـ رها ساختن عامدانه مواد خطرناک که منجر به آتش سوزی، انفجار و سرازیرشدن آنها می‌شود به گونه‌ای که حیات انسانها را به مخاطره اندازد،
۹ـ دخالت عامدانه در تأمین آب، برق یا دیگر منابع طبیعی حیاتی به حدی که حیات انسانها را به مخاطره اندازد،
۱۰ـ آدم ربایی یا گروگانگیری،
۱۱ـ شرکت در فعالیتهای یک سازمان تروریستی از جمله تأمین اطلاعات و ملزومات یا حمایت مالی فعالیتهای آن از طرق مختلف با علم به کمک به اقدامات مجرمانه گروه مذکور و ترغیب یا تلاش در ارتکاب اقدامات فوق‌الذکر