ماده ۱۵ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و‌جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات بر درآمد و سرمایه

درآمد حاصل از خدمات شخصی غیرمستقل:
۱- با رعایت مقررات مواد (۱۶ ، ۱۸، ۱۹ و ۲۰) این موافقتنامه، حقوق، مزد و سایر حق‌الزحمه‌های مشابه که مقیم یک دولت متعاهد به سبب استخدام ‌دریافت می‌دارد فقط مشمول مالیات همان دولت متعاهد می‌باشد مگر آنکه استخدام در دولت متعاهد دیگر انجام شود. چنانچه استخدام بدین ترتیب‌ انجام شود، حق‌الزحمه حاصل از آن می‌تواند مشمول مالیات آن دولت متعاهد دیگر شود.
۲- علی‌رغم مقررات بند (۱)، حق‌الزحمه حاصل توسط مقیم یک دولت متعاهد به سبب استخدامی که در دولت متعاهد دیگر انجام شده فقط مشمول‌ مالیات دولت مقدم‌الذکر خواهد بود مشروط بر آنکه:
‌الف - جمع مدتی که دریافت کننده در یک یا چند نوبت در دولت متعاهد دیگر به‌سربرده است از (۱۸۳) روز در هر مدت دوازده ماهه که در سال مالی ‌مربوط شروع یا خاتمه یابد تجاوز نکند، و
ب - حق‌الزحمه توسط، یا از طرف کارفرمایی که مقیم دولت متعاهد دیگر نیست پرداخت شود و
پ - حق‌الزحمه بر عهده مقر دائم یا پایگاه ثابتی که کارفرما در دولت متعاهد دیگر دارد، نباشد.
۳- علی‌رغم مقررات قبلی این ماده، حق‌الزحمه پرداختی توسط مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد در ارتباط با استخدام در کشتی، قایق، هواپیما،‌وسائط نقلیه جاده‌ای یا راه‌آهن مورد استفاده در حمل و نقل بین‌المللی می‌تواند مشمول مالیات آن دولت متعاهد شود.