ماده ۲۰ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و‌جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات بر درآمد و سرمایه

وجوه پرداختی به اساتید، محصلان، کارآموزان و کارورزان شغلی:
۱- وجوهی که محصل یا کارآموز شغلی که بلافاصله قبل از حضور در یک دولت متعاهد مقیم دولت متعاهد دیگر بوده یا باشد و تبعه آن دولت متعاهد ‌دیگر نیز باشد و تنها به منظور تحصیل یا کارآموزی در دولت متعاهد مقدّم‌الذکر به سر می‌برد، برای مخارج زندگی، تحصیل یا کارآموزی خود دریافت‌ می‌دارد مشمول مالیات آن دولت متعاهد مقدّم‌الذکر نخواهد بود، مشروط بر آنکه وجوه مزبور از منابع خارج از آن دولت متعاهد حاصل شود.
۲- همچنین، حق‌الزحمه‌ای که استاد، معلم یا محققی که بلافاصله قبل از حضور در یک دولت متعاهد مقیم دولت متعاهد دیگر بوده یا باشد و تبعه آن‌دولت متعاهد دیگر نیز باشد، برای تحقیق یا تدریس در دانشگاه، مؤسسه تحقیقاتی یا سایر مؤسسات مشابه آموزش عالی، در دوره اقامت موقتی که از‌دو سال تجاوز نکند، دریافت می‌دارد مشمول مالیات دولت متعاهد مقدم‌الذکر نخواهد بود مشروط بر آنکه وجوه مزبور از منابع خارج از آن دولت‌ متعاهد حاصل شود.
‌این بند در مورد درآمد حاصل از تحقیقاتی که اساساً برای منافع خصوصی یک شخص یا اشخاص بخصوصی انجام می‌شود جاری نخواهد بود.