ماده ۱۴ قانون موافقتنامه انتقال محکومان به حبس بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قرقیزستان

۱ – طرف اجراء کننده حکم موظف است:
الف) اجرای حکم را بلافاصله به دستور مرجع صلاحیتدار خود ادامه دهد؛ یا
ب) چنانچه حکم صادره از نظر نوع یا مدت طبق قوانین داخلی دولت اجراء کننده حکم نباشد یا قوانین آن مقرر نماید، دولت اجراء کننده حکم می تواند از طریق مراجع صلاحیتدار خود، حکم مجازات را با مجازات یا اقدامات پیش بینی شده در قوانین خود برای جرم مشابه منطبق نماید.

۲ – دولت اجراء کننده حکم در صورت درخواست، موظف است پیش از انتقال محکوم، به دولت صادرکننده حکم اطلاع دهد که کدام یک از اقدامات مذکور را به عمل خواهد آورد.

۳ – اجرای حکم تابع قوانین دولت اجراء کننده حکم خواهد بود و فقط آن دولت برای اتخاذ تمام تصمیم های مناسب در مورد محکوم صلاحیت خواهد داشت.

۴ – در صورت ادامه اجرای حکم، دولت اجراء کننده حکم به ماهیت قانونی و مدت محکومیت به شرح تعیین شده از طرف دولت صادرکننده حکم ملتزم خواهد بود.

۵ – در صورت تبدیل محکومیت، دولت اجراء کننده حکم، آیین دادرسی خود را اعمال خواهد کرد. در هنگام تبدیل محکومیت مرجع صلاحیتدار مکلف است:
الف) به احراز جرم و انتساب آن به نحوی که در رأی صادره صراحتاً یا تلویحاً درج شده، ملتزم باشد؛
ب) مجازاتی را که مستلزم محرومیت از آزادی است به مجازات مالی تبدیل نکند؛
پ) کل دوره مجازات سالب آزادی را که محکوم تحمل کرده است، کسر کند؛
ت) مجازات صادره علیه محکوم را تشدید نکند و ملتزم به رعایت هیچ نوع حداقلی که قانون داخلی دولت اجراء کننده حکم ممکن است برای جرم یا جرائم ارتکابی مقرر نماید، نباشد.

۶ – در صورتی که حکم بعد از انتقال شخص زندانی، تبدیل گردد، دولت اجراء کننده حکم باید محکوم را در بازداشت نگه دارد، یا در غیر این صورت، اطمینان حاصل کند که محکوم تا زمان رسیدگی به تبدیل مجازات در قلمرو آن حضور خواهد داشت.