ماده ۱۷
عبور از کشور ثالث
۱ – هریک از طرفهای متعاهد با رعایت قوانین و مقررات خود و مفاد این موافقتنامه عبور محکومانی را که توسط دولت ثالث به طرف متعاهد دیگر یا بالعکس منتقل می شوند، از قلمرو خود اجازه خواهد داد.
۲ – هرگاه حمل و نقل هوایی مورد استفاده قرار گیرد و هیچ گونه فرودی در قلمرو طرف متعاهد دیگر برنامه ریزی نشده باشد. نیازی به أخذ اجازه عبور نخواهد بود. چنانچه فرود برنامه ریزی نشده ای در قلمرو آن طرف متعاهد اتفاق بیافتد یا عبور، زمینی باشد، آن طرف می تواند طرف متعاهد دیگر را ملزم نماید که درخواست عبور ارائه دهد. طرف متعاهدی که محکومی از طریق قلمرو آن منتقل می شود، مشروط بر اینکه درخواست عبور دریافت شود، محکوم را تا زمان ادامه یافتن عبور در بازداشت نگه خواهد داشت.
۳ – هرگاه محکوم به موجب بند (۲) این ماده در بازداشت نگه داشته شود، چنانچه عبور ظرف مدت متعارفی ادامه نیابد طرفی که محکوم در قلمرو آن نگه داشته می شود می تواند دستور دهد که آن شخص آزاد شود.
۴ – چنانچه محکوم مورد انتقال، تبعه طرف متعاهد درخواست شونده باشد، اجازه عبور داده نخواهد شد.