نویست ورود

ماده ۱۰ قانون موافقتنامه استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی‌ ایران و جمهوری ازبکستان

مصوب ۱۳۸۱/۰۵/۱۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۰

حدود پیگرد جزائی شخص مسترد شده
۱ - بدون موافقت کشور درخواست شونده، شخص مسترد شده را نمی‌توان در‌رابطه با جرمی غیر از آنچه که موجب استرداد وی شده مورد پیگرد جزائی و مجازات قرار‌داد.
۲ - شخص مسترد شده را نمی‌توان بدون موافقت قبلی کشور درخواست شونده به‌کشور ثالث مسترد نمود.
۳ - اگر شخص مسترد شده در طی مدت پانزده روز بعد از پایان پیگرد جزائی یا‌خاتمه مدت حبس یا رهائی به هر دلیل قانونی، خاک کشور درخواست کننده را ترک‌ ننماید و درصورتی که آن شخص بعد از ترک کشور درخواست کننده، داوطلبانه به آنجا باز‌گردد، دیگر موافقت کشور درخواست شونده لازم نمی‌باشد. مدتی که در طی آن شخص‌مذکور به دلایل موجه نتواند خاک کشور درخواست کننده را ترک نماید، جزء این مهلت ‌محسوب نخواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir