نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی‌ ایران و جمهوری ازبکستان

مصوب ۱۳۸۱/۰۵/۱۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

موارد امتناع از استرداد
‌در موارد ذیل تقاضای استرداد مورد قبول واقع نخواهد شد:
۱ - درصورتی که شخص مورد درخواست از اتباع کشور درخواست شونده باشد.
۲ - اگر جرمی که موجب تقاضای استرداد شده، جرم سیاسی باشد، تعیین نوع‌جرم با کشور درخواست شونده است.
۲-۱ - از لحاظ این موافقتنامه جرائم ذیل به عنوان جرائم سیاسی تلقی نمی‌گردد:
‌الف - جرمی که در حیطه شمول کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیرقانونی‌هواپیما - که در تاریخ ۲۵/۹/۱۳۴۹ هجری شمسی برابر با ۱۶ دسامبر ۱۹۷۰ میلادی‌ جهت امضاء در لاهه مفتوح شد - صورت می‌گیرد؛
ب - جرمی که در حیطه شمول کنوانسیون راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی‌علیه امنیت هواپیمائی کشوری - که در تاریخ ۱/۷/۱۳۵۰ هجری شمسی برابر با ۲۳‌سپتامبر ۱۹۷۱ میلادی در مونترال برای امضاء مفتوح شد - صورت می‌گیرد؛
ج - جرمی که در حیطه شمول کنوانسیون راجع به جلوگیری و مجازات جرائم علیه‌ اشخاص مورد حمایت بین‌المللی من‌جمله مأمورین سیاسی - که در تاریخ ۲۳/۹/۱۳۵۲ ‌هجری شمسی برابر با ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ میلادی در نیویورک برای امضاء مفتوح شد - ‌صورت می‌گیرد.
۳ - درصورتی که جرمی که موجب تقاضای استرداد شده در قلمرو کشور‌درخواست شونده ارتکاب یافته باشد و نیز اگر در خارج از قلمرو کشور درخواست شونده‌ ارتکاب یافته رسیدگی به آن در صلاحیت محاکم کشور مزبور باشد.
۴ - هرگاه بر طبق قوانین و مقررات یکی از طرفین موضوع قابل تعقیب یا به همان ‌جهت حکم قابل اجرا نباشد.
‌اگر تقاضای استرداد مورد قبول واقع نگردد مراتب به طور مقتضی به کشور‌درخواست کننده اطلاع داده خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir