ماده ۱
تعاریف
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به‌کار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع دارائی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق‌قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر به کار گرفته شود:
الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل حق رهن، وثیقه، حق حبس و سایر حقوق مشابه.
ب - سهم‌الشرکه، سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ - مالکیت نسبت به پول یا هر عملیات وابسته به سرمایه‌گذاری که دارای ارزش اقتصادی باشد.
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، حق‌التألیف، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و حسن شهرت‌تجاری.
ث - هر حقی که توسط قانون اعطاء شده باشد از جمله حق اکتشاف، استخراج یا بهره‌برداری از منابع طبیعی.
هرگونه تغییر در شکل دارائی‌های سرمایه‌گذاری شده، مشروط به اینکه برطبق قوانین و مقررات طرف متعاهدی که سرمایه‌گذاری در قلمرو آن انجام‌شده به تصویب برسند، تأثیری در ماهیت آن به عنوان سرمایه‌گذاری نخواهد داشت.
۲ - اصطلاح «سرمایه‌گذار/ سرمایه‌گذاران» عبارت از اشخاص زیر است که در چهارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری‌کنند:
الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هر یک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه‌پذیر را دارا‌نباشند.
ب - اشخاص حقوقی هر یک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مراکز اداره یا مرکز اصلی فعالیتهای آنها در‌قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «عواید» به معنی وجوهی است که از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد به ویژه سود، سود تسهیلات مالی، سود سهام، کارمزد و حق‌الامتیاز‌و عواید حاصل از سرمایه‌گذاری.
۴ - اصطلاح «قلمرو» به معنی:
الف - در مورد جمهوری اسلامی ایران به معنی مناطقی است که تحت حاکمیت یا صلاحیت جمهوری اسلامی ایران است و شامل مناطق دریائی آن‌نیز می‌شود.
ب - در مورد جمهوری مقدونیه قلمرو جمهوری مقدونیه شامل سرزمین، آب و فضائی است که جمهوری مقدونیه طبق حقوق بین‌الملل حقوق‌حاکمیت یا صلاحیت بر آنها اعمال می‌کند.
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به‌کار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع دارائی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق‌قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر به کار گرفته شود:
الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل حق رهن، وثیقه، حق حبس و سایر حقوق مشابه.
ب - سهم‌الشرکه، سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ - مالکیت نسبت به پول یا هر عملیات وابسته به سرمایه‌گذاری که دارای ارزش اقتصادی باشد.
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، حق‌التألیف، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و حسن شهرت‌تجاری.
ث - هر حقی که توسط قانون اعطاء شده باشد از جمله حق اکتشاف، استخراج یا بهره‌برداری از منابع طبیعی.
هرگونه تغییر در شکل دارائی‌های سرمایه‌گذاری شده، مشروط به اینکه برطبق قوانین و مقررات طرف متعاهدی که سرمایه‌گذاری در قلمرو آن انجام‌شده به تصویب برسند، تأثیری در ماهیت آن به عنوان سرمایه‌گذاری نخواهد داشت.
۲ - اصطلاح «سرمایه‌گذار/ سرمایه‌گذاران» عبارت از اشخاص زیر است که در چهارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری‌کنند:
الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هر یک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه‌پذیر را دارا‌نباشند.
ب - اشخاص حقوقی هر یک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مراکز اداره یا مرکز اصلی فعالیتهای آنها در‌قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «عواید» به معنی وجوهی است که از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد به ویژه سود، سود تسهیلات مالی، سود سهام، کارمزد و حق‌الامتیاز‌و عواید حاصل از سرمایه‌گذاری.
۴ - اصطلاح «قلمرو» به معنی:
الف - در مورد جمهوری اسلامی ایران به معنی مناطقی است که تحت حاکمیت یا صلاحیت جمهوری اسلامی ایران است و شامل مناطق دریائی آن‌نیز می‌شود.
ب - در مورد جمهوری مقدونیه قلمرو جمهوری مقدونیه شامل سرزمین، آب و فضائی است که جمهوری مقدونیه طبق حقوق بین‌الملل حقوق‌حاکمیت یا صلاحیت بر آنها اعمال می‌کند.