ماده ۱۱
پژوهشگران
۱ـ پژوهشگران موظف به انجام پژوهش، تدریس یا پیگیری هرگونه کنکاش علمی بنیادی یا کاربردی می باشند که توسط مدیریت و بر اساس موضوعات تعیین شده توسط شورا تأیید شده باشد.
۲ـ پژوهشگران مقیم، تابع مقررات مؤسسه خواهند بود.
۳ـ مؤسسه، حمایت و کمکی که مدیریت لازم میداند را در اختیار پژوهشگران قرار خواهد داد. این گونه حمایت ها شامل دسترسی به کتابخانه، تجهیزات رایانه ای و سایر تجهیزات، و کمک به چاپ و نشر پژوهش های اتمام شده خواهند بود.
۴ـ مؤسسات عضو می توانند به طور انحصاری متقاضیان راتبه (بورس)های پژوهشی کشور خود را به مؤسسه معرفی نمایند یا اینکه به متقاضیان کشور خود اجازه دهند که درخواست خود را مستقیماً به مدیریت ارسال نمایند.
۵ ـ انتخاب پژوهشگران بر اساس صلاحیت علمی، ارتباط میان علاقه متقاضی با کار مؤسسه و هر معیار دیگری که مناسب به نظر برسد، توسط مدیریت انجام می گیرد.
۶ ـ حداقل دو سوم پژوهشگران از میان متقاضیان کشورهای مؤسسات عضو انتخاب خواهند شد. هر مؤسسه عضو، صرف نظر از میزان کمکهای مالی خود به مؤسسه، حق داشتن حداقل یک پژوهشگر از میان متقاضیانی که انتخاب نموده است را دارد.
۷ـ پژوهشگران کشورهای غیرعضو معمولاً باید دانشمندان بین المللی شناخته شده ای باشند که دانش و تجربه ویژه آنها می تواند به موفقیت مؤسسه کمک کند.
۱ـ پژوهشگران موظف به انجام پژوهش، تدریس یا پیگیری هرگونه کنکاش علمی بنیادی یا کاربردی می باشند که توسط مدیریت و بر اساس موضوعات تعیین شده توسط شورا تأیید شده باشد.
۲ـ پژوهشگران مقیم، تابع مقررات مؤسسه خواهند بود.
۳ـ مؤسسه، حمایت و کمکی که مدیریت لازم میداند را در اختیار پژوهشگران قرار خواهد داد. این گونه حمایت ها شامل دسترسی به کتابخانه، تجهیزات رایانه ای و سایر تجهیزات، و کمک به چاپ و نشر پژوهش های اتمام شده خواهند بود.
۴ـ مؤسسات عضو می توانند به طور انحصاری متقاضیان راتبه (بورس)های پژوهشی کشور خود را به مؤسسه معرفی نمایند یا اینکه به متقاضیان کشور خود اجازه دهند که درخواست خود را مستقیماً به مدیریت ارسال نمایند.
۵ ـ انتخاب پژوهشگران بر اساس صلاحیت علمی، ارتباط میان علاقه متقاضی با کار مؤسسه و هر معیار دیگری که مناسب به نظر برسد، توسط مدیریت انجام می گیرد.
۶ ـ حداقل دو سوم پژوهشگران از میان متقاضیان کشورهای مؤسسات عضو انتخاب خواهند شد. هر مؤسسه عضو، صرف نظر از میزان کمکهای مالی خود به مؤسسه، حق داشتن حداقل یک پژوهشگر از میان متقاضیانی که انتخاب نموده است را دارد.
۷ـ پژوهشگران کشورهای غیرعضو معمولاً باید دانشمندان بین المللی شناخته شده ای باشند که دانش و تجربه ویژه آنها می تواند به موفقیت مؤسسه کمک کند.