نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری‌اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان ‌

مصوب ۱۳۸۲/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

اعطای حقوق
۱ - هر طرف متعاهد جهت انجام سرویس‌های هوایی بین‌المللی منظم به وسیله ‌شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطاء ‌می‌نماید :
الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر،
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور به‌منظور سوار و پیاده‌کردن مسافر، بارگیری و تخلیه‌بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این‌موافقتنامه.
۲ - هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی ‌یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به ‌نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.
۳ - چنانچه به دلیل مخاصمات مسلحانه، اغتشاشات یا رویدادهای سیاسی یا‌موقعیت ویژه و غیرعادی، شرکت هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد قادر به انجام ‌سرویس در مسیر عادی خود نباشد، طرف متعاهد دیگر نهایت سعی خود را برای تسهیل‌ ادامه چنین سرویسی از طریق برنامه‌ریزی مجدد مناسب و موقت مسیرها خواهد کرد. انجام ‌سرویس‌های مزبور منوط به تصویب مقامات صلاحیتدار خواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir