نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لهستان

مصوب ۱۳۷۹/۰۴/۲۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف:
‌از نظر این موافقتنامه اصطلاحات ذیل دارای معانی مندرج در زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارائی و به ویژه موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و برابر‌قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر به کار گرفته شود:
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ - حق نسبت به پول یا هر عملیاتی که دارای ارزش اقتصادی باشد.
ت - حقوق مالکیت صنعتی و معنوی از قبیل حق اختراع، نمونه‌های کاربردی، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم تجاری و اسامی تجاری، دانش فنی ‌و حسن شهرت تجاری.
ث - حق اکتشاف، استخراج و بهره برداری از منابع طبیعی.
۲ - اصطلاح سرمایه‌گذار از نظر هر طرف متعاهد عبارت از اشخاص زیر است که در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری می‌کنند:
‌الف - اشخاص حقیقی که برابر قوانین همان طرف متعاهد، اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد دیگر را دارا نباشند.
ب - اشخاص حقوقی هر طرف متعاهد که برابر قوانین همان طرف متعاهد تشکیل و تأسیس شده و مقر و فعالیت اقتصادی حقیقی آنها در قلمرو همان ‌طرف متعاهد قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «‌عواید» به معنی وجوهی است که به طور قانونی از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمایه‌گذاری، سود سهام، ‌حق‌الامتیاز و کارمزد.
۴ - اصطلاح «‌قلمرو» به معنی قلمرو تحت حاکمیت یا صلاحیت هر طرف متعاهد است و شامل مناطق دریائی مربوط به آنها نیز می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir