ماده ۱۱
صدور مجدد یا شرط کمبود داخلی
چنانچه یکی از طرفهای متعاهد ممنوعیت یا محدودیتی نسبت به ورود محصولی از یک کشور ثالث یا صدور محصولی به یک کشور ثالث وضع یا حفظ نماید، هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به گونه ای تفسیر گردد که مانع شود آن طرف متعاهد:
- ورود محصول موردنظر کشور ثالث مزبور را از قلمرو طرف متعاهد دیگر محدود یا ممنوع نماید؛ یا
- صدور محصول موردنظر به قلمرو طرف متعاهد دیگر را مشروط به آن نماید که محصول مذکور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، بدون مصرف شدن در قلمرو طرف متعاهد دیگر به آن کشور ثالث صدور مجدد نشود، مشروط بر این که این موضوع قبلاً مورد توافق قرار گرفته و در قراردادهای بازرگانی قید شده باشد.
به علاوه هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید مانع از حفظ یا اتخاذ هرگونه تدابیر محدودکننده تجارت گردد که به منظور برطرف ساختن یا جلوگیری از کمبود شدید یا رفع تهدید کمبود هر محصول اساسی از نظر طرف متعاهد صادرکننده ضروری تلقی می شود.
چنانچه یکی از طرفهای متعاهد ممنوعیت یا محدودیتی نسبت به ورود محصولی از یک کشور ثالث یا صدور محصولی به یک کشور ثالث وضع یا حفظ نماید، هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به گونه ای تفسیر گردد که مانع شود آن طرف متعاهد:
- ورود محصول موردنظر کشور ثالث مزبور را از قلمرو طرف متعاهد دیگر محدود یا ممنوع نماید؛ یا
- صدور محصول موردنظر به قلمرو طرف متعاهد دیگر را مشروط به آن نماید که محصول مذکور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، بدون مصرف شدن در قلمرو طرف متعاهد دیگر به آن کشور ثالث صدور مجدد نشود، مشروط بر این که این موضوع قبلاً مورد توافق قرار گرفته و در قراردادهای بازرگانی قید شده باشد.
به علاوه هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید مانع از حفظ یا اتخاذ هرگونه تدابیر محدودکننده تجارت گردد که به منظور برطرف ساختن یا جلوگیری از کمبود شدید یا رفع تهدید کمبود هر محصول اساسی از نظر طرف متعاهد صادرکننده ضروری تلقی می شود.