ماده ۱
تعاریف
از نظر این موافقتنامه چهارچوب، تعاریف زیر به کار خواهندرفت:
الف- «موافقتنامه»: یعنی موافقتنامه چهارچوب میان دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای برای آموزش و انتقال فناوری در تهران.
ب- «کنوانسیون بازل»: یعنی کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها که در ۲۲ مارس ۱۹۸۹ میلادی (۲/۱/۱۳۶۸هجری شمسی) تصویب شده‌است.
پ- «طرح کاری»: یعنی سند موضوع تصمیم شماره ۴/۶ ششمین نشست کنفرانس اعضاء‌کنوانسیون بازل.
ت- «مرکز»: یعنی مرکز منطقه‌ای آموزش و انتقال فناوری کنوانسیون بازل در تهران که به نشانی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پارک پردیسان، بزرگراه همت، مرکز تحقیقات محیط زیست تأسیس شده‌است.
ث- «مراجع صلاحیتدار»: یعنی مراجع صلاحیتدار ملی، استانی، شهری و سایر مراجع صلاحیتدار به موجب قوانین جمهوری اسلامی ایران.
ج- «مشاوران و کارشناسان مرکز»: یعنی مشاوران و کارشناسانی که حقوق آنها از صندوق امانی کنوانسیون بازل تأمین‌شده و مدیر مرکز با مشورت دبیرخانه، آنها را انتخاب و منصوب نموده‌است.
چ- «کانونهای ملی کنوانسیون بازل»: یعنی مؤسسه دولتی که توسط هریک از اعضاء کنوانسیون بازل، به موجب مفاد ماده(۵) کنوانسیون بازل، تعیین شده‌است.
ح- «کنوانسیون عمومی»: یعنی کنوانسیون درباره امتیازات و مصونیتهای سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳فوریه ۱۹۴۶میلادی (۲۴/۱۱/۱۳۲۴ هجری شمسی) به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده‌است و جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۸ می ۱۹۴۷میلادی (۱۸/۲/۱۳۲۶ هجری شمسی) بدون هیچ حق شرطی به آن ملحق شده‌است.
خ- «دولت»: یعنی دولت جمهوری اسلامی ایران
د- «کارمندان بین‌المللی مرکز»: یعنی کارمندان مرکز که حقوق آنها، طبق تصمیمات کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل از صندوق امانی کنوانسیون بازل تأمین می‌شود و بوسیله مدیر مرکز با مشورت دبیرخانه منصوب می‌شوند.
ذ- «اعضاء کنوانسیون بازل»: یعنی کشورها و سازمانهای همگرایی اقتصادی و یا سیاسی که طبق مواد(۲۲) و (۲۳) کنوانیسیون بازل، کنوانسیون اخیر را تنفیذ، پذیرفته، رسماً تأیید یا تصویب کرده‌اند یا به آن ملحق شده‌اند.
ر- «طرف»: حسب مورد یعنی دبیرخانه یا دولت، و «طرفها» یعنی هر دوی آنها.
ز- «سند پروژه»: یعنی سندی رسمی که شامل پروژه‌ای است که در زیر تعریف شده‌است و از جمله نیازها، نتایج، بازده‌ها، فعالیتها، طرحهای کاری، بودجه، دورنمای مناسب، داده‌های پشتیبان و هرگونه ترتیبات خاص عملی برای اجراء پروژه مورد بحث که توسط برنامه زیست محیطی سازمان ملل متحد یا دبیرخانه و مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل امضاءشده‌است را شرح می‌دهد.
ژ- «دبیرخانه»: یعنی دبیرخانه کنوانسیون بازل.
س- «کارمندان مرکز»: یعنی مدیر و کارمندان ملی مرکز که حقوق آنها توسط دولت تأمین می‌شود.
ش- «کارگروه راهبردی»: یعنی کارگروهی که در ماده(۷) این موافقتنامه چهارچوب پیش‌بینی شده‌است.
ص- «صندوق امانی»: یعنی صندوق امانی کنوانسیون بازل که به موجب کنوانسیون بازل با هدف تأمین حمایت مالی برای هزینه‌های معمولی دبیرخانه کنوانسیون بازل تأسیس شده‌است و صندوق امانی همکاری فنی کنوانسیون بازل که به‌منظور کمک به کشورهای در حال توسعه و سایر کشورهای نیازمند کمک فنی در اجراء کنوانسیون بازل، تأسیس شده‌است.
ض- «UNEP»: یعنی برنامه زیست‌محیطی سازمان ملل متحد.
از نظر این موافقتنامه چهارچوب، تعاریف زیر به کار خواهندرفت:
الف- «موافقتنامه»: یعنی موافقتنامه چهارچوب میان دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای برای آموزش و انتقال فناوری در تهران.
ب- «کنوانسیون بازل»: یعنی کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها که در ۲۲ مارس ۱۹۸۹ میلادی (۲/۱/۱۳۶۸هجری شمسی) تصویب شده‌است.
پ- «طرح کاری»: یعنی سند موضوع تصمیم شماره ۴/۶ ششمین نشست کنفرانس اعضاء‌کنوانسیون بازل.
ت- «مرکز»: یعنی مرکز منطقه‌ای آموزش و انتقال فناوری کنوانسیون بازل در تهران که به نشانی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پارک پردیسان، بزرگراه همت، مرکز تحقیقات محیط زیست تأسیس شده‌است.
ث- «مراجع صلاحیتدار»: یعنی مراجع صلاحیتدار ملی، استانی، شهری و سایر مراجع صلاحیتدار به موجب قوانین جمهوری اسلامی ایران.
ج- «مشاوران و کارشناسان مرکز»: یعنی مشاوران و کارشناسانی که حقوق آنها از صندوق امانی کنوانسیون بازل تأمین‌شده و مدیر مرکز با مشورت دبیرخانه، آنها را انتخاب و منصوب نموده‌است.
چ- «کانونهای ملی کنوانسیون بازل»: یعنی مؤسسه دولتی که توسط هریک از اعضاء کنوانسیون بازل، به موجب مفاد ماده(۵) کنوانسیون بازل، تعیین شده‌است.
ح- «کنوانسیون عمومی»: یعنی کنوانسیون درباره امتیازات و مصونیتهای سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳فوریه ۱۹۴۶میلادی (۲۴/۱۱/۱۳۲۴ هجری شمسی) به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده‌است و جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۸ می ۱۹۴۷میلادی (۱۸/۲/۱۳۲۶ هجری شمسی) بدون هیچ حق شرطی به آن ملحق شده‌است.
خ- «دولت»: یعنی دولت جمهوری اسلامی ایران
د- «کارمندان بین‌المللی مرکز»: یعنی کارمندان مرکز که حقوق آنها، طبق تصمیمات کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل از صندوق امانی کنوانسیون بازل تأمین می‌شود و بوسیله مدیر مرکز با مشورت دبیرخانه منصوب می‌شوند.
ذ- «اعضاء کنوانسیون بازل»: یعنی کشورها و سازمانهای همگرایی اقتصادی و یا سیاسی که طبق مواد(۲۲) و (۲۳) کنوانیسیون بازل، کنوانسیون اخیر را تنفیذ، پذیرفته، رسماً تأیید یا تصویب کرده‌اند یا به آن ملحق شده‌اند.
ر- «طرف»: حسب مورد یعنی دبیرخانه یا دولت، و «طرفها» یعنی هر دوی آنها.
ز- «سند پروژه»: یعنی سندی رسمی که شامل پروژه‌ای است که در زیر تعریف شده‌است و از جمله نیازها، نتایج، بازده‌ها، فعالیتها، طرحهای کاری، بودجه، دورنمای مناسب، داده‌های پشتیبان و هرگونه ترتیبات خاص عملی برای اجراء پروژه مورد بحث که توسط برنامه زیست محیطی سازمان ملل متحد یا دبیرخانه و مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل امضاءشده‌است را شرح می‌دهد.
ژ- «دبیرخانه»: یعنی دبیرخانه کنوانسیون بازل.
س- «کارمندان مرکز»: یعنی مدیر و کارمندان ملی مرکز که حقوق آنها توسط دولت تأمین می‌شود.
ش- «کارگروه راهبردی»: یعنی کارگروهی که در ماده(۷) این موافقتنامه چهارچوب پیش‌بینی شده‌است.
ص- «صندوق امانی»: یعنی صندوق امانی کنوانسیون بازل که به موجب کنوانسیون بازل با هدف تأمین حمایت مالی برای هزینه‌های معمولی دبیرخانه کنوانسیون بازل تأسیس شده‌است و صندوق امانی همکاری فنی کنوانسیون بازل که به‌منظور کمک به کشورهای در حال توسعه و سایر کشورهای نیازمند کمک فنی در اجراء کنوانسیون بازل، تأسیس شده‌است.
ض- «UNEP»: یعنی برنامه زیست‌محیطی سازمان ملل متحد.