ماده ۱ قانون موافقتنامه همکاری در زمینه قرنطینه گیاهی و حفظ نباتات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ترکیه

۱ـ از نظر این موافقتنامه اصطلاح «عوامل خسارت‌زای (ارگانیزم ها) قرنطینه‌ای» به‌ هر نوع‌ گونه یا زیرگونه آفت گیاهی، حیوانی یا بیماری‌زا که برای نباتات و فرآورده‌های گیاهی مضر بوده و دارای اهمیت اقتصادی بالقوه برای منطقه‌ای است که بدین طریق به‌ مخاطره افتاده است، اطلاق می‌گردد، اعم از این‌که در آنجا وجود داشته یا نداشته باشد اما درسطح وسیع پخش نشده و رسماً کنترل شده باشد و به وسیله مقررات عمومی الزام‌آور طرفها جزء آفات قرنطینه‌ای دو کشور اعلام شده و فهرست آن پیوست این موافقتنامه می‌باشد.
۲ـ مراجع صلاحیتدار یک طرف می‌توانند فهرست عوامل خسارت‌زای (ارگانیزم ها) قرنطینه‌ای را تعدیل یا اصلاح نمایند. این تعدیل‌ها یا اصلاحیه‌ها از طریق مجاری دیپلماتیک به اطلاع مراجع صلاحیتدار طرف دیگر خواهد رسید وحداکثر شصت روز پس از اطلاعیه مزبور لازم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌الاجراء خواهد شد.